Apostolaat SJM: H. Mis Feest van de Heilige Familie

De 7 Sacramenten in woorden en beelden

Heilige Mis op het Feest van de Heilige Familie

View original post

Advertenties

De drie kardinalen Burke, Brandmüller en Müller en paus Franciscus

bid 24 uur

Als dit pontificaat inderdaad een splitsing tussen de gelovigen veroorzaakt, zoals de drie kardinalen Burke, Brandmüller en Müller benadrukken, dan kunnen de beweegredenen daartoe niet beperkt worden tot de manier van besturen van de paus, maar moeten worden gezocht in iets wat absoluut nog nooit voorgekomen is in de geschiedenis van de Kerk: het losraken van de paus van Rome van de leer van het evangelie die hij krachtens goddelijke opdracht en plicht moet doorgeven en behoeden. Dat is de echte kern van de godsdienstige problemen van onze tijd. 
door Roberto de Mattei
29 november 2017
Tijdens de laatste weken zijn er drie interviews van prominente kardinalen verschenen. Het eerste werd gegeven op 28 oktober 2017 door kardinaal Walter Brandmüller aan Christian Geye en Hannes Hintermeier voor de Frankfurter Algemeine Zeitung; het tweede werd op 14 november gegeven door kardinaal Leo Burke aan Edward Pentin voor de National Catholic…

View original post 726 woorden meer

Paus verspreidt volgens critici ketterijen

Franciscus, wat voor een paus?
26 september 2017

Een paus is ook een mens. Als individuele sterveling kan ook hij in dwaling verkeren. Maar kan hij als paus ook dwalen? Jazeker. Volgens de katholieke leer is een paus alleen onfeilbaar als hij ex cathedra, dat wil zeggen als hij plechtstatig met het hoogste leergezag namens de gehele kerk een leer over geloof en zeden afkondigt als een door God geopenbaarde waarheid. Maar ook dan is alleen de inhoud van het afgekondigde onfeilbaar en niet de wijze waarop of de taalkundige vorm waarmee het is afgekondigd.

Echter, ook als hij niet ex cathedra spreekt, dan “dienen de gelovigen met een godsdienstige geest in te stemmen” met het ‘gewoon onderricht’ van de paus (Catechismus van de Katholieke Kerk, 892). Want als leraar wordt de bisschop van Rome “goddelijke bijstand” geschonken, ook als hij zich niet in “definitieve zin” uitspreekt.

De kwestie van de waarde van het pauselijk leergezag is actueel geworden. Een groep van meer dan zestig bezorgde katholieken vinden dat de huidige paus ketterijen verspreidt. Zij voelen zich niet verplicht in te stemmen met alles was Franciscus onder de noemer van het ‘gewoon onderricht’ uitbrengt. In de seculiere media worden zij als traditionalistisch en conservatief aangemerkt. Voor veel lezers zijn deze adjectieven aanleiding om de inhoud van het geopperde niet serieus te nemen. Want wie de paus van ketterij beschuldigt, moet wel extreem conservatief zijn. En weldenkende mensen van goede wil zijn moreel niet verplicht om te proberen in ultraconservatief of extreemrechts gedachtegoed iets zinnigs te ontdekken, zo vindt men; ‘men’ betekent in dezen het ‘verlichte’ deel der mensheid.

De betreffende groep verstuurde vorige maand een brief waarin zij gebruik maken van het recht dat in het Wetboek van Canoniek Recht als volgt beschreven staat: ‘Christengelovigen hebben het recht en soms ook de plicht om overeenkomstig hun kennis en deskundigheid en het aanzien dat zij genieten, hun mening over wat het welzijn van de Kerk aangaat aan de gewijde Herders kenbaar te maken (…)’ (canon 212, § 3). Dat dient dan wel te gebeuren in eerbied jegens de herders van de kerk.  De ondertekenaars van de brief putten zich in de eerste zinnen dan ook uit in eerbiedsbetuigingen. Zij worden, zo schrijven ze, “gedreven door de trouw aan Christus, de liefde voor de Kerk en voor het pausambt, en door filiale toewijding aan u”. Ze stellen zichzelf niet eens op als broeders van de paus maar als diens zonen en dochters (filii). Hun brief wil dus geen broederlijke vermaning zijn maar een kinderlijke vermaning. En deze vermaning heeft de vorm van een correctie. In hun ogen moeten zeven dwalingen nodig worden gecorrigeerd. Waarom? “Omwille van het heil der zielen”, schrijven de ondertekenaars.

“Allerheiligste Vader, het petrinisch [van de voornaamste apostel Petrus] ambt werd u niet toevertrouwd om de gelovigen vreemde doctrines voor te houden, maar om als een gelovige rentmeester het geloofsgoed te bewaken tot het moment waarop de Heer wederkeert. Met heel ons hart onderschrijven wij de leer van de pauselijke onfeilbaarheid, zoals die door het Eerste Vaticaans Concilie werd gedefinieerd”, aldus de groep. Zij voegen eraan toe dat de heilige Geest volgens dit leerstuk de opvolgers van Sint-Petrus geen volmacht geeft om nieuwe geloofswaarheden te bedenken. De paus is gehouden aan zijn plicht om het geloof dat de Kerk door de eeuwen aan de nieuwe generaties overdraagt ongeschonden te bewaren. Volgens de ondertekenaars is paus Franciscus wat dat betreft in gebreke gebleven. Een aantal passages in Amoris laetitia – zijn conclusie van de twee bisschoppensynodes over het gezin – hebben volgens hen aanleiding tot ketterij gegeven. De dwalingen hebben zich kunnen verspreiden doordat Franciscus ze direct of indirect heeft ondersteund met zijn “woorden, handelingen en nalatigheden”.

En waar gaat het over? Kort gezegd komt het neer op de kwestie van de genade en de zonde. De dwaling die aan de zeven ‘ketterse’ stellingen ten grondslag ligt, is min of meer afkomstig van Maarten Luther. Die beweerde dat een mens niet bij machte is te leven zoals God dat heeft bevolen; alleen Gods genade kan een mens rechtvaardigen. ‘Rechtvaardigen’ betekent hier zoiets als ‘heiligen’: je bent geen heilige dus kun je de Heilige nooit aanschouwen, maar diezelfde Heilige houdt zoveel van jou dat Hij jou om niet heiligt, zodat je alsnog eeuwig met Hem kunt leven. Zoiets. De katholieke leer zegt daarentegen dat de mens dankzij de genade niet alleen de status van gerechtvaardigde krijgt maar ook het vermogen om volgens die status te leven, met andere woorden om niet meer te zondigen en daadwerkelijk een heilige te worden. Gedoopten die willens en wetens toch de geboden van God overtreden, worden dus uitgesloten van een leven als gerechtvaardigde. En nu komt het: daarom mogen ze niet volledig deelnemen aan de eucharistie, het bruiloftsmaal dat God met zijn (ge)rechtvaardig(d)en houdt. Volgens de ondertekenaars van de brief heeft Amoris laetitia ervoor gezorgd dat er gaten zijn geschoten in de kerkelijke discipline omtrent de communiegang van zondaars. Waar Johannes Paulus II heel duidelijk zei dat mensen die in een objectieve staat van doodzonde verkeren, niet te communie mogen, daar schijnt nu meer mogelijk te zijn.

Wat is er dan veranderd? Die vraag stelde een journalist aan de paus tijdens de vliegreis tussen Lesbos en Rome op 17 april 2016. Franciscus zei dat er wel degelijk iets is veranderd. Wat dan? Daar antwoordde hij niet op. In de plaats daarvan verwees hij naar kardinaal Christoph Schönborn, de aartsbisschop van Wenen die zich vaak presenteert als de verdediger van de koers van paus Franciscus. Schönborn, een kind van gescheiden ouders, hield op 8 april 2016 bij de officiële presentatie van Amoris laetitia in Rome een toespraak. Hij zei dat dit document de leer over het huwelijk zeker niet heeft gewijzigd, maar dat er over de kwestie van de ‘irreguliere’ samenlevingsverbanden wel een ontwikkeling in de pastorale benadering daarvan is aan te wijzen.

In de exhortatie wordt een onderscheid gemaakt tussen ‘reguliere’ en ‘irreguliere’ gezinnen. Een regulier gezin bestaat uit een keurig voor de Kerk gehuwd echtpaar met kinderen; alles wat daarvan afwijkt is ‘irregulier’. Een sleutelpassage van Amoris laetitia is volgens Schönborn paragraaf 297: Het komt erop aan om iedereen te integreren, iedereen te helpen zijn eigen manier te vinden om deel uit te maken van de kerkgemeenschap opdat ze persoonlijk geraakt zouden worden door de onverdiende, onvoorwaardelijke en genadevolle barmhartigheid. Niemand mag voorgoed veroordeeld worden, omdat dat niet de denkwijze van het Evangelie is! Ik richt mij niet alleen tot gescheiden mensen en mensen in een nieuwe relatie, maar tot allen, in welke situatie zij zich ook bevinden.

Schönborn: “Natuurlijk leidt dat tot de vraag: wat zegt de paus met betrekking tot de toegang tot de sacramenten voor mensen die in ‘irreguliere’ situaties verkeren? Paus Benedictus zei al dat eenvoudige recepten niet bestaan. Paus Franciscus herneemt de noodzaak om in deze zorgvuldig te onderscheiden, in overeenstemming met Familiaris Consortio, de exhortatie van Sint-Johannes Paulus II: ‘Onderscheiding moet helpen mogelijke wegen te vinden om te antwoorden aan God en te groeien te midden van beperkingen. Door te denken dat alles zwart of wit is, sluiten we vaak de weg van genade en groei af en verhinderen we wegen van heiliging die eer brengen aan God.’

Vervolgens wees de kardinaal op voetnoot 351 en erkende hij dat een en ander vaag blijft. Ook Franciscus is zich daarvan bewust, getuige een passage in paragraaf 308: Ik begrijp hen die een strengere pastoraal verkiezen, die geen ruimte laat voor verwarring. Maar ik geloof oprecht dat Jezus Christus een Kerk wil die aandacht heeft voor het goede dat de Geest te midden van zwakheid verspreidt: een Moeder die, terwijl ze duidelijk haar objectief onderricht verwoordt, geen afstand doet van het goede dat mogelijk is, zelfs al loopt zij gevaar zich vuil te maken aan de modder van de weg. De herders die het volledig ideaal van het Evangelie en van de kerkelijke leer verwoorden voor de gelovigen, moeten hen ook helpen om de logica van het meeleven met broze mensen aan te nemen en hen bijstaan om te harde en ongeduldige vervolgingen of oordelen te vermijden. Het Evangelie zelf roept op om niet te oordelen en te veroordelen.

Nergens zegt Schönborn expliciet dat hertrouwd gescheidenen te communie mogen, maar hij zegt ook niet dat ze het niet mogen. Kennelijk hangt alles af van het onderscheidingsvermogen van de verantwoordelijke pastor.

Deze vaagheid heeft er toe geleid in het najaar van 2016 een groepje kritische kardinalen aan de bel trok en van de paus nu eindelijk eens duidelijke taal omtrent deze kwestie eiste. Het groepje bestond uit: Raymond Burke, Walter Brandmüller, Carlo Caffarra en Joachim Meisner; de laatste twee zijn inmiddels overleden. De vier formuleerden in een brief, gedateerd op 19 september 2016, een vijftal dubia, Latijn voor ‘twijfels’. Zij schrijven dat Amoris laetitia op enkele punten “grote verwarring”heeft gezaaid, omdat er door theologen tegenstrijdige interpretaties worden gegeven en zelfs onder bisschoppen verschil van mening bestaat. De dubia waren zo geformuleerd dat de paus er alleen maar met ‘ja’ of ‘nee’ op kan antwoorden. Ze wilden weten of het geoorloofd is geworden om iemand die nog steeds gebonden is door een sacramentele huwelijksband met de ene persoon maar met een andere persoon samenwoont of burgerlijk gehuwd is, de absolutie te verlenen en zo toegang te verlenen tot de Heilige Communie? Zo ja, strookt dat met de richtlijnen die Johannes Paulus II en Benedictus XVI daarover gaven? En is wat Johannes Paulus II in diens encycliek Veritatis splendor (1993) zei over absolute normen waarmee je een intrinsiek kwaad kunt vaststellen, na Amoris laetitia nog wel geldig? En kunnen omstandigheden of intenties een handeling die intrinsiek slecht is in haar uitwerking omvormen tot een subjectief goede handeling? Johannes Paulus II zegt in Veritatis splendor namelijk van niet. En hoe zit het met de rol van het geweten? Johannes Paulus leerde dat het geweten nooit een handeling kan legitimeren, die intrinsiek slecht is. Zijn we daar na Amoris laetitia nog aan gehouden?

Paus heeft geweigerd op deze dubia te antwoorden. Toch lijkt me hun vraag niet geheel onterecht. Is er inderdaad een cesuur aan te wijzen met de morele leer van Johannes Paulus II? De ondertekenaars van de zondag gepubliceerde Correctio filialis menen van wel. Deze cesuur achten zij in strijd met de leer van de Kerk, omdat volgens hen de leer cesuurvrij is.

Vorig jaar zomer zei Schönborn in een interview met het jezuïetenblad La Civilta Cattolica dat Amoris laetitia een akte van het kerkelijk leergezag is die blijk geeft van een ontwikkeling van het inzicht in de moraaltheologische problematiek van huwelijk en gezin. “De complexiteit van gezinssituaties die zeer afwijken van wat de gewoonte was in onze westerse maatschappijen zelfs nog een paar decennia geleden, heeft het noodzakelijk gemaakt om daar genuanceerder naar te kijken. In een veel grotere mate dan in het verleden zegt de objectieve leefsituatie van een persoon niet alles over deze persoon in relatie tot God en in relatie tot de kerk. Deze evolutie dwingt ons dringend opnieuw te doordenken wat we bedoelden toen we het hadden over objectief zondige situaties.”

De opstellers en ondertekenaars van de Correctio filialis vinden dat we er helemaal niet opnieuw over hoeven na te denken. Zij zijn ervan overtuigd dat de kerkelijke leer helder is. De morele principes en morele waarheden die vervat zijn in de goddelijke openbaring en in de natuurwet, bevatten volgens hen ook absolute verboden van bepaalde handelingen die zwaar ongeoorloofd zijn omdat het doel van die handeling intrinsiek een moreel kwaad behelst. Een goede intentie kan een intrinsiek slechte daad nooit goed maken. Een voorbeeld van zo’n intrinsieke slechte handeling is volgens hen de volharding van hertrouwd gescheidenen om hun levensstaat ongewijzigd te laten. Zolang zij nog sacramenteel verbonden zijn met een andere persoon dan met wie ze een nieuw burgerlijk huwelijk hebben gesloten, leven ze in staat van doodzonde omdat de toestand waarin ze volharden objectief slecht is. Wie in een staat van doodzonde verkeert, geen berouw toont en toch te communie gaat, loopt volgens de verdedigers van de hard line-orthodoxie gevaar naar de hel te gaan. De herder die er niet alles aan doet om de gelovigen ertoe te bewegen de staat van doodzonde te niet te doen door een berouwvolle biecht en een concrete actie om de irregulariteit op te heffen, deugt volgens de opstellers van de Correctio niet omdat hij de gelovigen het risico op eeuwige verdoemenis laat lopen. En dat geldt a fortiori voor een paus die verwarring zaait door in twijfel te trekken of iets eigenlijk wel een objectief slechte toestand is of niet.

De paus die dit ernstige verwijt betreft, doet er voorlopig het zwijgen toe. Misschien wacht hij op een uitmuntende theologische expert die de punten in de ‘kinderlijke’ Correctio één voor één weerlegt, dat wil zeggen aantoont dat de woorden van de huidige paus wel degelijk overeenkomen met datgene wat de Kerk steeds geleerd heeft. Of misschien trekt hij er zich totaal niets van aan en wacht hij totdat de kritiek verstomt. Dat lijkt me vermetele hoop. De vraag is wat de volgende stap in het kamp van zijn criticasters zal zijn als Franciscus hen blijft negeren. Een schisma? Dat zal dan een klein scheurinkje zijn, want het lijkt erop dat het overgrote deel van het wereldepiscopaat achter Franciscus staat. De criticasters zullen zich dan verschansen achter hun eigen gelijk. Zij zullen wellicht veelvuldig de heilige kerkvader Hiëronymus citeren, die na het Concilie van Rimini (359) – dat de leer van de Drie-eenheid had veroordeeld – uitriep: ‘De hele wereld kreunde uit verbazing dat ze Ariaans geworden was.’

tekst: Christian van der Heijden
foto: Giorgio Onorati

Bron


Chrislam: Kerstmis in Europa geïslamiseerd

Britse kerk verplaatste kerstviering naar geboortedag van Mohammed op 3 december – Sneeuwpop in boerka op Winterfeest in München – Scholen en gemeenteraden in heel Europa schrappen kerstvieringen, of passen deze aan moslimeisen aan
2017-12-25-14-34-01-getty-moslimas20selfie20bij20kerststal
Niet alle moslims hebben problemen met christelijke kerstsymbolen.


‘Chrislam’ is de samenvoeging van ‘christendom’ en ‘islam’, een theologie die zowel buiten als binnen de kerken steeds meer aanhang krijgt, vooral onder mensen die nog maar amper onderlegd zijn in de Bijbel. Zij geloven dat de Jezus in de Bijbel feitelijk dezelfde is als de Jezus (Isa) in de Koran, en hebben er dan ook weinig moeite mee dat ook het kerstfeest in Europa stapsgewijs wordt geïslamiseerd. De afgelopen jaren ruilden supermarkten zoals Albert Heijn het woord ‘kerst’ op producten in voor ‘feest’, en een school in het Duitse Lüneburg ging zelfs zover de traditionele kerstviering uit te stellen omdat welgeteld één moslimscholier had geklaagd dat de gezongen liederen ‘niet overeenkomen met mijn geloof’. Het ‘grotere wij’ in de kersttoespraak van koning Willem Alexander lijkt dan ook vooral een ‘wij’ te zijn dat gezamenlijk door de knieën moet gaan voor één specifieke religieuze ideologie, dat in realiteit alles haat waar het christelijke kerstfeest oorspronkelijk voor staat.

 

De woorden ‘kerst’ en ‘kerstmis’ schijnen ook in de ogen van de gevestigde orde discriminerend te zijn voor moslims. Veel traditionele kerstmarkten kregen daarom een andere, ‘multiculturele’ naam, zoals de Amsterdam Winter Parade, Brussels Winter Pret, London Winterville, het München Winter Festival, et cetera.

Kerstviering op geboortedag van Mohammed

Ook het oorspronkelijke christelijke kerstfeest ontkomt niet aan islamisering. In Groot Brittannië organiseerde de All Saints Church in Kingston op 3 december een gezamenlijke kerstviering van Jezus èn Mohammed, bedoeld om de geboortedag van de islamitische ‘profeet’ te vieren, en ‘uit te kijken naar de geboortedag van Jezus’.

Op de prominente christelijke blog ‘Archbishop Cranmer’ werd felle kritiek geuit op de verplaatsing van de kerstviering naar de verjaardag van Mohammed, en vooral op het ontnemen van de status van Koning en Messias van Jezus. Hij werd tijdens die ‘chrislamitische’ dienst zelfs niet als profeet geëerd.

Schotse kerk liet anti-christelijke passage uit Koran voorlezen

De Schotse Episcopale Kerk in Glasgow maakte het eerder nog erger door tijdens een adventsdienst een passage uit de Koran voor te lezen waarin letterlijk wordt ontkend dat Jezus Christus de Zoon van God is.

De regionale Schotse regering organiseerde en subsidieerde dit jaar tal van ‘winter festivals’ voor religieuze minderheden, maar negeert het kerstfeest, en dat terwijl nog steeds de helft van de Schotten zich christenen noemen.

Kerstdienst geschrapt, wel verplichte deelname aan Arabische cultuurweek

Een basisschool in het Deense Graested schrapte de traditionele kerstdienst in de kerk om de moslimscholieren niet te kwetsen. Kort daarvoor waren alle leerlingen nog verplicht deel te nemen aan de ‘Syrië week’, waarin ze werden ondergedompeld in de (moslim)cultuur van het Midden Oosten. Na klachten van ouders reageerde het schoolbestuur dat zij vooral ‘nieuwe tradities’ willen creëren (met de nadruk op ‘nieuw’).

In Frankrijk werd een jaarlijkse kerstmarkt in Lyon geschrapt omdat de gemeente de kosten voor het beveiligen tegen islamitische terreuraanslagen te hoog vond. In België beval het Rode Kruis in Luik om alle christelijke kruizen uit de 28 kantoren in de stad te verwijderen, zogenaamd om de ‘seculiere aard’ van de organisatie te benadrukken.

Kerstfeest uitgesteld na klacht één moslimscholier

Een school in het Duitse Lüneburg stelde de kerstviering uit nadat één moslimscholier had geklaagd dat de geplande liederen niet verenigbaar zijn met zijn geloof. Dit besluit leverde de school een storm aan woedende protesten op. De directeur besloot daarop om niet-christelijke kerstliedjes zoals ‘Rudolph the Red Nosed Reindeer’ wèl toe te staan. AfD leider Alexander Gauland noemde het niettemin ‘een ondraaglijke, onvrijwillige onderwerping aan islam’, en een ‘laf onrecht’ dat niet-moslimkinderen wordt aangedaan.

Sneeuwpop in Boerka

De tot ‘multiculturele wintermarkt’ omgedoopte traditionele kerstmarkt in München toonde een sneeuwpop in een boerka. ‘En dat is dan een symbool van tolerantie?’ spotte de Beierse AfD leider Petr Bystron. In Berlijn werd de kerstmarkt na de dodelijke moslimaanslag van vorig jaar, waarbij 12 mensen werden gedood en 50 gewonden vielen, geheel beschermd door betonblokken. Diverse kerstmarkten, zoals in Stuttgart, Potsdam en Bonn moesten worden gesloten of geëvacueerd vanwege een dreigende islamitische (bom)aanslag.

Scholen en gemeentehuizen in Italië verwijderden kerstbomen en christelijke kerstsymbolen; in Noorwegen liet een school naast Bijbelteksten over de geboorte van Jezus ook Koranteksten voorlezen; in Spanje verving de gemeenteraad van Madrid de kerstfestiviteiten door het ‘internationale feest der culturen’, waarbij de extreemlinkse burgemeester Manuela Carmena benadrukte dat het inderdaad de bedoeling is om kerst van zijn christelijke wortels te ontdoen. Om dat te onderstrepen werd de grote kerststal op het beroemde Puerta de Alcalá geschrapt.

Moeten Willem-Alexanders ‘wij’ zich onderwerpen?

‘Het zoeken naar het grotere wij’ waar koning Willem-Alexander in zijn kersttoespraak over sprak, lijkt dan ook vooral een ‘wij’ te zijn dat door de knieën dient te gaan voor islam en bijkomende de eisen en extreme ‘gevoeligheden’ van moslims.

De koning stelde dat ‘nuance en inlevingsvermogen’ het onderspit dreigen te delven. Inderdaad, dat krijg je als je in Europa miljoenen volgelingen van een religieuze ideologie binnenhaalt die van kinds af aan leren alles te verachten en te haten wat niet overeenkomt met islam -vooral als het Joods en christelijk is-, en vervolgens de autochtone bevolking dwingt om zich in naam van ‘tolerantie’ en ‘multiculti’ stapsgewijs aan hen te onderwerpen.

Xander, Xandernieuws

(1) Gatestone Institute via Zero Hedge
(2) Afbeelding: Getty Images (vrij voor redactioneel en niet-commercieel gebruik)

Dossier paus Franciscus

De aanval op het priesterschap komt in een kritische fase
Giuseppe Nardi – Een geconcentreerde berichtgeving in de media signaleert dat het in zake de afschaffing van het celibaat serieus wordt.

Kardinaal Sarah krijgt van Franciscus een draai om zijn oren. Achter de schermen.

Sandro Magister  – Een commentaar van de Vaticanist Sandro Magister op de onheuse manier waarop paus Franciscus de hoogstaande kardinaal Sarah behandelt en op de weg die Franciscus met de Kerk wil inslaan.

Update van het einde van de wereld: De “uitersten” volgens Franciscus

Sandro Magister – Op woensdag 11 oktober zei Franciscus tijdens de algemene audiëntie op het St.-Pietersplein, dat je niet bang hoeft te zijn voor een dergelijk oordeel, omdat “er aan het eind van onze geschiedenis een barmhartige Jezus is”,  en daarom “alles zal worden gered. Alles.”

Katholisches.info – In Rome vond op zaterdag 28 oktober in het Angelicum een symposium plaats met als thema: 50 jaar encycliek “Humanae Vitae – haar betekenis gisteren en vandaag”. Het symposium werd door 25 organisaties gesteund die het recht op leven verdedigen of opkomen voor huwelijk en gezin. Voor een volle zaal spraken meerdere bekende, vroegere leden van de Pauselijke Academie voor het Leven.

Waarom de gematigde benadering van paus Franciscus revolutionair is

John Henry Westen – Op 9 juni 2016 hield paus Franciscus een homilie die de sleutel is tot het begrijpen van zijn modus operandi als het gaat over geloofszaken. Hij voer uit tegen een “alles of niets” benadering van het geloof en hij zei: “dat is niet katholiek, dat is ketters”. Hetzelfde gevoelen zit achter zijn herhaalde en heftige kritiek op “starre” katholieken. De “starren” “lijken goed omdat zij de wet volgen”, zei hij, “maar daarachter zit iets dat hen niet goed maakt: of zij zijn slecht, huichelachtig of ziek”.
Heiligheid,
Ik schrijf deze brief met liefde voor de Kerk en oprecht respect voor uw ambt. U bent de plaatsbekleder van Christus op aarde, de herder van zijn kudde, de opvolger van de H. Petrus en aldus de rots waarop Christus zijn Kerk zal bouwen. Alle katholieken, clerus en leken, dienen naar u te kijken met kinderlijke loyaliteit en gehoorzaamheid die gebaseerd is op de waarheid. De Kerk wendt zich tot u in een geest van geloof, in de hoop dat u haar zult leiden in liefde. (Thomas G. Weinandy, O.F.M. Cap.)
Klimaat van angst: de nieuwe harde aanpak van katholieke theologen
Dan Hitchens – Orthodoxe katholieken worden geconfronteerd met “vervolging” – en niet door secularisten maar door hun medegelovigen. Dat is de opzienbarende bewering die prof. Josef Seifert afgelopen week deed, de filosoof en de vriend van de heilige Johannes Paulus II.

De parabel van de grootinquisiteur
Wolfram Schrems – De foto van paus Franciscus die op 2 oktober met zorgvuldig geselecteerde, en dus bevoorrechte, “misdeelden en migranten” in de hoofdkerk van Bologna zat te eten, werd door de massamedia ruim verspreid. De paus stuurt als gastheer van een banket dat in een kerk wordt aangericht (halal zoals men ergens kon lezen) een duidelijke boodschap uit.

Brief van Pastoor Richard Cipolla aan Paus Franciscus
Beste paus Franciscus,
Ik schrijf u deze brief met een bezwaard gemoed, vol zorg over de Kerk en over u als de opvolger van Petrus. Wij katholieken zijn geroepen van u te houden en u te steunen in uw moeilijk dienstwerk in de Kerk. En dat doen we. Maar velen van ons zijn bezorgd dat u onvoldoende besef hebt van de toestand van de Kerk in de wereld van vandaag.

Correctio filialis. Waarom?
Pastoor C. Mennen – Alle eeuwen door is de voornaamste bekommernis van de Kerk het verkondigen en beschermen van de waarheid geweest. En dan gaat het over de waarheid die God ons geopenbaard heeft via zijn woord en vooral via zijn mens geworden woord Jezus Christus maar ook via zijn schepping die ook een vindplaats is van geopenbaarde waarheid. Vanuit die geopenbaarde waarheid wordt richting gegeven aan ons handelen.

De wereldwijde impact en betekenis van de Correctio Filialis
Roberto de Mattei –  De Correctio Filialis gericht tot paus Franciscus door meer dan 60 priesters en academici van de Kerk, heeft over heel de wereld een buitengewone impact gehad. Er waren genoeg mensen die het initiatief probeerde te minimaliseren en verklaarden dat het aantal ondertekenaars “beperkt en marginaal”

Een sfeer van angst…. en niet ten onrechte!
Pastoor C. Mennen – De heilige Athanasius (+ 373) was in de ariaanse strijd de onvermoeibare voorvechter van het orthodoxe katholieke geloof in de goddelijke natuur van Christus. Dat moest hij als bisschop van Alexandrië  maar liefst vijfmaal met ballingschap bekopen. ……. Uiteindelijk heeft de orthodoxie gewonnen mede door de onbevreesde volharding van bisschop Athanasius.

500 jaar reformatie reden tot droefheid
Pastoor C. Mennen – Komende dinsdag 31 oktober is het precies 500 jaar geleden dat Maarten Luther volgens de overlevering zijn befaamde stellingen aan de deur van de slotkerk van Wittenberg spijkerde en dat geldt dan als het officiële begin van de Reformatie.

De Kerk na Amoris Laetitia
Interview met Josef Seifert – In het licht van het onlangs verschenen stuk van Josef Seifert over enkele gevaarlijke logische consequenties van Amoris Laetitia wendde zich dr. Maike Hickson van 1P5 zich tot de Oostenrijkse filosoof om hem enkele aanvullende vragen te stellen niet alleen over de postsynodale exhortatie die zoveel tegenstand heeft opgeroepen maar in het kielzog daarvan over de toestand van de morele leer en praktijk in de Kerk.

Müller eruit – Maar de echte aanval is gericht tegen “Veritatis Splendor”
Kardinaal Müller, de prefect van de Congregatie voor de Geloofsleer, is door paus Franciscus de laan uitgestuurd. De audiëntie waarin dat gebeurde, duurde, volgens de kardinaal zelf, slechts een minuut en was zonder opgaaf van redenen.

De anatomie van een fiasco
Een uitvoerig commentaar op Amoris Laetitia van de Amerikaanse jurist, Christopher Ferrara dat in het tijdschrift “The Remnant” verschenen is.

Waar staat paus Franciscus werkelijk als het gaat over contraceptie?
Voice of the Family – Onderstaand artikel is al verschenen in Voice of the Family op 1 februari 2017. Het overzicht geeft een goed beeld van waar de paus staat op een belangrijk punt van de katholieke leer.

De drie musketiers aan het hof van paus Franciscus
Sandro Magister – Paus Franciscus heeft trouwe aanhangers rond zich heen verzameld. Zij zeggen soms in zijn naam de dingen die hij niet hardop durft te zeggen omdat ze als ketterij gezien zouden kunnen worden. Sandro Magister voert drie van hen ten tonele.

Een procedure om dwalingen van een paus vast te stellen
Catholic Herald – Een vooraanstaande theoloog heeft voorgesteld het kerkelijk recht te hervormen waardoor het mogelijk wordt de leerstellige dwalingen van een paus vast te stellen. Pater Aidan Nichols, een pro-life auteur die hoogleraar was in Oxford en Cambridge en ook aan het Angelicum in Rome, heeft gezegd dat de exhortatie Amoris Laetitia van paus Franciscus tot een “uiterst ernstige” situatie heeft geleid.

De Vaticaanse “Jeugdsynode” is een nieuwe dreiging voor geloof en gezin
Voice of the Family – Eerder dit jaar publiceerde het Synodesecretariaat een voorbereidend document en een begeleidende vragenlijst voor de bisschoppen van de wereld in aanloop op de Synode van oktober 2018 over “Jongeren, geloof en onderscheiding van roeping”.

Franciscus vernietigt de Soevereine Orde van Malta
Roberto de Mattei – Het terugtreden van Fra Matthew Festing, grootmeester van de orde van Malta, hem op 23 januari door Franciscus opgedrongen, bergt het risico in zich voor de paus een Pyrrhusoverwinning te worden.

Paus Franciscus is een bron van verdeeldheid geworden
Iedere dag bid ik voor paus Franciscus. En iedere dag (ik overdrijf maar toch maar een beetje) zegt de paus wel weer iets om ons er opnieuw aan te herinneren dat hij katholieken zoals ik niet ziet zitten…… (Phil Lawler).

Na de nieuwste schandalen eisen wij het terugtreden van aartsbisschop Paglia en bisschop Sanchez Sorondo
Robert de Mattei – Onder de laatste gebeurtenissen, die bij katholieken ergernis hebben gewekt, zijn er twee die bijzonder opzien baren. Het eerste voorval betreft de mateloze lof die curiebisschop Vincenzo Paglia, de voorzitter van de Pauselijke Academie voor het leven, Marco Pannella toezwaaide.

Franciscus – Katholiek Populisme
Dr. Hans Winkler – Vier jaren paus Franciscus. Het doctrinaire schrijven over huwelijk gezin “Amoris Laetitia” als sleutel voor zijn strategie: centrale kwesties worden met opzet zo onduidelijk geformuleerd dat iedereen er uit kan lezen wat hij wil.

Dit rampzalige pausschap
Phil Lawler – Iets knapte afgelopen vrijdag toen paus Franciscus de evangelielezing van de dag gebruikte als een gelegenheid te meer om zijn eigen visie rond scheiden en hertrouwen te propageren.

Licht op de hedendaagse crisis
Roberto de Mattei – Evenals in een mensenleven worden verjaardagen ook gevierd in het leven van volkeren. En 2017 is vol verjaardagen; niet echter allemaal verjaardagen die een taart met kaarsjes verdienen. De verjaardag waar het meest over gesproken wordt is die van Martin Luther.

De protestantisering van de Katholieke Kerk
Harry Prins – Vanaf 2 juli leidt kardinaal Gerhard Müller niet langer de Congregatie voor de Geloofsleer in het Vaticaan. Paus Franciscus zegde Müller de wacht aan en verlengde zijn termijn niet. De actie typeert de houding van de paus, die weinig op heeft met de traditionele katholieke gelovigen.

Zondenvergeving zonder bekering? Barmhartigheid zonder bereidheid volgens Gods geboden te leven?
Hubert Hecker – Mgr. Graulich, curiemedewerker op het gebied van het kerkelijk recht, wijst er in een interview in Der Tagespost op welke eis paus Franciscus zelf aan de tekst van het postsynodale schrijven stelt: de paus moet als voornaamste getuige van het geloof van de hele Kerk spreken, als waarborg van de consensus in de Kerk (….)

Hoe kunnen Christus en onze Lieve Vrouw Amoris Laetitia lezen zonder te huilen?
Dit stuk is vertaald van LIfeSiteNews en is een samenvatting van een stuk van Prof. Josef Seifert. Josef Seifert is geboren in Salzburg (1945), gehuwd en vader van zes kinderen. Hij was professor aan de Universiteit van Texas. Hij was  eveneens rector van de internationale academie voor Filosofie in Liechtenstein en doceert nog steeds filosofie.

“Verontruste katholieken hebben vorige week een ‘Credo voor katholieke gezinnen’ gelanceerd die aan paus Franciscus zal worden aangeboden. Dat meldt LifeSiteNews.

Waarom steeds minder priesters paus Franciscus kunnen uitstaan
Damian Thompson – Op 2 januari publiceerde het Vaticaan een brief van paus Franciscus aan de bisschoppen van heel de wereld waarin hij hen herinnerde dat zij “zero tolerance” moesten tonen ten aanzien van kindermisbruik. De volgende dag publiceerde het Amerikaanse tijdschrift Week een artikel dat het verhaal vertelde van ‘Don Mercedes’- de eerwaarde heer Mauro Inzoli, een Italiaanse priester met een hartstocht voor dure auto’s en  minderjarige jongens…….

Eerste overwegingen bij een rampzalig document
Robert de Mattei – Met de post-synodale Apostolische Exhortatie, Amoris Laetitia,  gepubliceerd op 8 april, heeft paus Franciscus officieel zijn mening gegeven over morele onderwerpen rond het huwelijk die nu twee jaar ter discussie staan.

Een breuk met de doctrinaire traditie
Robert Spaemann – De heilige Johannes Paulus II waardeerde hem als raadgever, Benedictus XVI waardeert hem als vriend en hij geldt als de belangrijkste Duitse filosoof van de laatste decennia: Robert Spaemann. In het exclusieve interview met CNA Duits geeft de emeritus hoogleraar blijk van een duidelijk kritische lezing van Amoris Laetitia, het postsynodale schrijven van paus Franciscus van bijna 300 pagina’s dat 8 april gepresenteerd werd.

“Amoris laetitia” – de noodzaak tot verheldering om een algemene verwarring te vermijden
Bisschop Athanasius Schneider – De paradox van de tegenstijdige interpretaties van “Amoris laetitia”.

Paus Franciscus belt koning Hendrik VIII
Pastoor C. Mennen – Dit is een fictief telefoongesprek tussen paus Franciscus en koning hendrik VIII. Dat mag respectloos lijken maar in werkelijkheid en is het heel ernstig. De zalige Jacopone van Todi en Dante Alighieri veroorloofden zich tegenover Paus Bonifacius VIII, de heilige Catharina van Siena tegenover paus Gregorius XI en Erasmus van Rotterdam tegenover paus Julius II heel andere vrijheden zodat dat dit voor de katholieken van hun tijd een schandaal was.

Kritiek op de paus
Hugo Bos – Sinds het aantreden van paus Franciscus is er in toenemende mate kritiek op de paus, vooral na de publicatie van zijn apostolische exhortatie ‘Amoris Laetitia’. In hoeverre mag je als katholiek kritiek hebben op de paus? Is dat wel gepast? Of is het een moderne dwaling waarbij de hiërarchie van de Kerk niet wordt geaccepteerd? Hierop ga ik in dit artikel kort in.

Voice of the Family – Katholieken kunnen bepaalde onderdelen van de Apostolische Exhortatie die een bedreiging zijn voor geloof en gezin, niet aanvaarden. Een eerste indruk van de “Voice of the Family” over de exhortatie.

Brief aan kardinaal Marx
Eminentie, hoogwaardige heer kardinaalMarx,
In de context van de plenaire voorjaarsvergadering van de Duitse Bisschoppenconferentie drie weken geleden in Hildesheim heeft uw mediaoptreden mij zeer tot nadenken gestemd. Meer en meer voelde ik mij gedrongen u een brief te schrijven. ……. (Victoria Bonelli)

Het resultaat van de gezinssynode:geen winnaars, alleen verliezers, met name de katholieke moraal
Roberto de Mattei – “Na de 14de Bisschoppensynode over het gezin lijkt iedereen gewonnen te hebben. Paus Franciscus heeft gewonnen, omdat het hem gelukt is een compromistekst te vinden tussen de tegengestelde standpunten.

Interview van Vida Nueva met Raymond kardinaal Burke
De internationale aandacht werd getrokken door het interview dat curiekardinaal Raymond Leo Burke, prefect van de Apostolische Signatuur, gaf in het Spaanse tijdschrift “Vida Nueva” (november 2014) over de Bisschoppensynode over huwelijke en gezin.

Seksuele revolutie in de Kerk binnengedrongen
Roberto Mattei – Het begrip zonde geschrapt – Onderscheid van goed en kwaad afgeschaft.
Met het tussenrapport dat op 13 oktober door kardinaal Peter Erdö bij de Synode over het gezin werd uitgebracht, dringt de seksuele revolutie officieel de Kerk binnen met alle destructieve gevolgen van dien voor de zielen en de maatschappij.

Brief aan paus Franciscus
Beste paus Franciscus,
Ik ben erg blij dat ik de gelegenheid heb u te groeten.
U zult zich mij zeker niet herinneren en ik begrijp dat het voor u, omdat u iedere dag zoveel mensen ziet, erg moeilijk moet zijn zich alle mensen te herinneren met wie u in een bepaalde periode van uw leven bent omgegaan en met wie u hebt geleefd…..(Lucrecia Rego de Planas).

Paus Franciscus en “de grote verdeeldheid”: de katholieke burgeroorlog komt dichterbij
Damian Thompson – Enkele weken geleden vroeg ik mij af of in we ons bevonden in een vroeg stadium van een katholieke burgeroorlog ontketend door de verwarring over de kennelijke bereidheid van paus Franciscus om de pastorale benadering van de kerk jegens gescheidenen en homoseksuelen te verzachten.