Vaticaanse krant hekelt priesters die niet willen hervormen

Door Theoderic Wolthuis

Na de frontale aanval op Amerikaanse orthodoxe christenen door ‘La Civiltà Cattolica’ richt ‘L’Osservatore Romano’ zijn pijlen op geestelijken die niet bereid zijn te hervormen. Wellicht bedoelt de auteur dat deze priesters niet bereid zijn zich aan te passen aan de politieke standpunten van de nieuwe #dialoogkerk. De schuld voor dit vermeende onvermogen wordt gelegd bij het gebrek aan (academische) vorming. Ik denk niet dat dit de oorzaak is. Waarschijnlijk zijn de journalisten van bovengenoemde kranten allen hoog opgeleid. Dit is echter niet altijd te merken aan hun journalistieke producties die meer dan eens niet van een academisch niveau zijn. In het artikel van bijvoorbeeld ‘La Civiltà Cattolica’ worden geen (accurate) bronnen vermeld en niet meerdere visies met elkaar vergeleken om zo tot een afgewogen (en vooral eerlijk) oordeel te komen. Zie: Facebook:Willibrordapostolaat

Integendeel, veel artikelen, toespraken en documenten die tijdens het huidige pontificaat worden gefabriceerd, ontberen een logische structuur, bevatten m.i. te veel (politieke) argumenten ad hominem en zijn gespeend van enige diepgang. Kortom, voorbeelden van #kerkelijkpopulisme

Oorspronkelijk artikel via google-vertaling uit het Italiaans:
https://translate.google.nl/translate…

 

Vatikanzeitung kritisiert reformunwillige Kleriker:

http://www.katholisch.de/aktuelles/aktuelle-artikel/vatikanzeitung-kritisiert-reformunwillige-kleriker

Vatican article says ‘main obstacle’ for Pope Francis is bishops, priests:

https://cruxnow.com/vatican/2017/07/23/vatican-article-says-main-obstacle-pope-francis-bishops-priests/

Advertenties

De VS is gecreëerd door de Vrijmetselarij die nu werken aan de Nieuwe Wereld Orde ✅

Democratie en vrijheid zijn illusies die geleidelijk als de ochtendmist aan het verdwijnen zijn. Onze regeringen vragen aan de kabbalistische bankiers (de vrijmetselaars) om krediet – als kinderen om hun zakgeld. Regeringen zijn slechts een sluier voor deze bankiers. ‘Succesvolle’ mensen zijn hun handlangers. Vrijmetselaars hebben elke belangrijke sociale instelling onder controle: de overheid, de media, bedrijven, het leger en de justitie, de onderwijsinstellingen en de kerk. De mensheid wordt als in een plantage geconstrueerd ten behoeve van de kabbalistische bankiers en hun god Lucifer.

Blinde leiders zijn jullie, die de muggen uit hun drank ziften, maar een kameel wegslikken! (Mattheüs 23:24)

Zoals de historicus Bernard Fay hieronder uitlegt, werd de Verenigde Staten opgericht om de agenda achter de Amerikaanse buitenlandse politiek te implementeren. De meeste Amerikanen bespotten mensen die praten over samenzweringen, maar de Amerikanen weten niet dat hun land door de vrijmetselarij werd gecreëerd. Vrijmetselaars stelden de grondwet op en ondertekenden de verklaring van onafhankelijkheid.

Lees verder op: Renes-wereld.nl

‘Benedictus Emeritus’ nog steeds paus

Benedetto-XVIFacebook: Ik denk van paus ‘Benedictus Emeritus’ nog steeds paus is, alleen niet actief. Hij heeft een nieuwe constructie bedacht, die voorheen nog niet bestond. Hij is dus zeker niet helemaal afgetreden… volgens mij heeft het te maken met voorkennis die hij heeft uit het ‘derde geheim’ van Fatima. Meer wil ik er hier niet over kwijt.

Paus Benedictus en Universi Dominici Gregis (over Automatische Excommunicatie)

De Sankt Gallen Maffia

De Sankt Gallen Maffia, zo genoemd door Kardinaal Godfried Danneels zelf (als een leuke woordspeling), had ten doel juist dit te bereiken. Deze groep was sinds 1996 heimelijk bezig en kwam elk jaar in Sankt Gallen bijeen om in algemene zin over de ‘kerk van de toekomst’ te praten. Het een en ander staat beschreven in de geruchtmakende biografie van Danneels uit 2015. Dat Martini eerst op de agenda stond om paus te worden komt niet naar voren in Danneels biografie want Bergoglio mocht geen tweede keus zijn. Silvestrini had een alternatief kunnen zijn, maar hij was te oud. In 1978 hadden ze hem graag op de troon gehad, maar dat lukte toen niet. Bergoglio is tien jaar jonger, wat op die leeftijd veel uitmaakt. De Sankt Gallen samenzweerders waren van wisselend palet. Natuurlijk waren tijdens die samenkomsten Danneels en Martini van de partij maar ook de Nederlandse bisschop Adriaan van Luyn, de Engelse Kardinaal Basil Hume, de Duitse kardinalen Karl Lehman en Walter Kasper en niet te vergeten Kardinaal Achille Silvestrini. Er waren nog anderen, en die waren altijd van Modernistische signatuur.

Interessant detail is dat Martini de gedoodverfde opvolger was van Paus Johannes Paulus II. Zelfs toen hij reeds de ziekte van Parkinson had wist hij tijdens het conclaaf van 2005 in de eerste ronde veertig stemmen verzamelen, twee meer dan Kardinaal Ratzinger, die toen paus werd. (bron Wikipedia) Enkele uren na Martini’s dood in 2012 publiceerde de Corriere della Sera zijn laatste interview waarin hij de Kerk schetste als tweehonderd jaar ‘out of date’. Welnu, dat brengt ons bij de Franse Revolutie. Martini en zijn confrater Bergoglio zijn dus zonen van de Verlichting! Martini had Johannes-Paulus II moeten opvolgen. Martini leed toen aan een zeldzame vorm van de ziekte van Parkinson, wat ook de reden was waarom hij in 2002 als aartsbisschop van Milaan aftrad. In 2005 was hij daarom niet papabile (pauswaardig). Na slechts 4 stemrondes en na één dag werd op 19 april Kardinaal Jozef Ratzinger verkozen, die als Paus Benedictus XVI de geschiedenis in zou gaan. Een zekere paniek moet onder de Modernisten hebben geheerst, want Kardinaal Jorge Bergoglio was gezien zijn uitermate slechte gezondheidstoestand nog niet papabile. Zijn behandeling door een spiritist was in 2004 begonnen en nog lang niet ten einde. Pas in 2007 zou hij voldoende hersteld zijn om het zware ambt aan te kunnen. Als toegift voor zijn ‘spiritistische genezing’, na ongeveer 350 sessies! – drie jaar lang tweemaal per week en tot 2012 eens per maand – heeft Bergoglio, zoals gewoonlijk bij dat soort ‘bestralingen’, niet alleen een goede gezondheid gekregen (..).

We hoeven niet verbaasd te staan over het voorgaande in het licht van de zware infiltratie van de Kerk, wat de communistische agent Bella Dodd duidelijk heeft voorspeld. Zij is kort na de Tweede Wereldoorlog Christen geworden (een persoonlijk bekeerlinge van kardinaal Fenton Sheen). Zij sprak van een doelbewuste infiltratie van de kerk via de seminaries wat in haar tijd een getal van 1100 had bereikt van wie sommigen reeds kardinaal waren geworden.

De spiritistische genezing van Bergoglio

Liu Ming is een Taoïstische monnik van middelbare leeftijd die in 2003 vanuit China naar Argentinië trok. In 2004 startte hij spiritistische sessies om Kardinaal Bergoglio van zijn gezondheidsproblemen te verlossen. De volgende drie jaren bezocht Liu Ming hem tweemaal per week totdat Bergoglio zich beter voelde; daarna, dus na zijn genezing, eens per maand. De Kardinaal van Buenos Aires had een heel slechte gezondheid. Hij was diabetisch, had een galblaasoperatie ondergaan en had een zware leverkwaal. Verder werd tijdens zijn jeugd het bovenste deel van zijn linkerlong weggehaald. Ook had hij ernstige hartklachten. Een artsenteam adviseerde een hartoperatie, en het was toen dat Liu Ming ten tonele verscheen. Dit staat beschreven in het boek uit 2014 van de gerenommeerde kerkelijk journalist Austen Ivereigh: “The Great Reformer: Francis and the Making of a Radical Pope”.

De Gedragsregels tijdens het Conclaaf

Om te bewijzen dat het klassieke lobbying bij een conclaaf verboden is vestig ik uw aandacht op de apostolische constitutie van Paus Johannes Paulus II van 22 februari 1996, de “Universi Dominici Gregis” geheten, die de gedragsregels bepaalt voor een conclaaf. Het zij vermeld dat 1996 het eerste jaar was dat een aantal kardinalen van het ultra-liberale kamp telkens vlak na nieuwjaar heimelijk bijeenkwamen in het Zwitserse Sankt Gallen om in algemene zin over de ‘kerk van de toekomst’ te praten. Was dat de Paus ter ore gekomen? Maar natuurlijk! De vijand heeft oren, maar de paus ook.
Het een en ander staat in de geruchtmakende biografie van Kardinaal Danneels uit 2015, met name in het hoofdstuk “Op weg naar een conclaaf” (p. 470-74). Daarin staat dat sinds 2002 een van de vaste onderwerpen de opvolging van Johannes Paulus II was. (De kennelijke opvolger Kardinaal Martini was door een slopende ziekte in 2002 afgevallen.) Er zijn nooit notulen gemaakt, maar duidelijk is dat de gesprekken niet geheel vrijblijvend waren. Een consensus werd gezocht onder kardinalen die stuk voor stuk wars waren van de traditie en een manier zochten om de Kerk werelds te maken in een nauwe verbondenheid met het heidendom.

Van bijzonder belang zijn de volgende paragrafen in Universi Dominici Gregis:

(79) In bevestiging van wat mijn voorlopers voor mij hebben gestipuleerd (bepaald), verbied ook ik eenieder, zelfs als hij kardinaal is, tijdens dat de paus leeft en zonder hem daarover te hebben geconsulteerd, om plannen te maken betreffende de verkiezing van zijn opvolger, of bepaald stemgedrag te bevorderen of dienaangaande in private bijeenkomsten (aan de openbaarheid onttrokken) tot besluiten komen.

(81) De kardinaal-kiesmannen zullen zich verder onthouden van ieder soort pact of overeenkomst, belofte of welk soort verbintenis dan ook die een verplichting inhoudt om hun stem voor een persoon of personen te geven of dat juist te weerhouden. Indien dit daadwerkelijk plaatsvindt, zelfs onder ede, dan besluit ik dat zulk een verbintenis van nul en generlei waarde is en dat niemand gehouden is dat op te volgen. Hierbij leg ik voor degenen die dit verbod overtreden de straf op van ‘excommunicatie latae sententiae’ (automatische excommunicatie zodat zo iemand nooit paus mag worden). Het is echter niet mijn bedoeling om de uitwisseling van gedachten te verbieden over de verkiezing in de periode dat de Stoel vrij is.

(82) Eveneens verbied ik de kardinalen om voorafgaand aan de verkiezing enig voorschrift op te stellen waarmee ze zich eensgezind tot een zeker beleid vastleggen indien een van hen tot het pontificaat wordt verheven. Ook dit soort beloftes, als die metterdaad worden gemaakt, zelfs onder ede, verklaar ik van nul en generlei waarde.

(83) Met dezelfde aandrang als mijn voorgangers spoor ik de kardinaal-kiesmannen aan om zich bij het kiezen van de paus niet door vriendschap of aversie te laten leiden, of zich te laten beïnvloeden door een gunst of persoonlijke relatie met iemand, of zich te laten belemmeren door de inmenging van autoriteitsfiguren of door pressiegroepen, door suggesties in de massamedia, of door kracht, angst of het najagen van populariteit. Daarentegen moeten ze uitsluitend Gods glorie voor ogen hebben en het welzijn van de Kerk. Nadat ze om goddelijke bijstand hebben gebeden zullen ze hun stem aan de persoon geven, zelfs indien die zich buiten het College van Kardinalen bevindt, die naar hun oordeel het meest in aanmerking komt om de universele Kerk op een vruchtbare en weldadige wijze te leiden.

Het ‘Bergoglio Team’ dat Bergoglio in het zadel hielp streeft naar de Omverwerping van de Kerk

Blog ‘From Rome’, Broeder Alexis Bugnolo, 10 februari 2015

Het “Bergoglio Team” is de naam die Dr. Austen Ivereigh voor een groep kardinalen bedacht in zijn boek: “De Grote Hervormer: Franciscus – en de Totstandbrenging van een Radicale Paus”. Deze groep, zegt Ivereigh in zijn boek, heeft samengezworen om middels een stelselmatig gevoerde lobbying-campagne (an organized vote-canvassing campaign) de uitverkiezing veilig te stellen van Kardinaal Jorge Mario Bergoglio.

De zeven leden van de samenzwering (die geïdentificeerd mogen worden als behorend tot het Modernistische kamp van de Rooms Katholieke Kerk) worden door Dr. Ivereigh in zijn boek met harde kaft met name genoemd: Kardinaal Jorge Mario Bergoglio, Kardinaal Cormac Murphy-O’Connor, Kardinaal Godfried Danneels, Kardinaal Karl Lehman, alsook Kardinaal Walter Kasper, Kardinaal André Armand Vingt-Trois, Kardinaal Santos Abril y Castelló, en Kardinaal Christoph Schönborn.

Dat de samenzwering, die Dr. Ivereigh heeft ontdekt, ketters is, volgt uit een eenvoudige opsomming der feiten: ketterse denkers zoeken elkaar op met maar één doel voor ogen, en dat is de gezamenlijke ketterij. Sinds 12 maart 2013 – wat het begin van het conclaaf was – past iedere actie van Paus Franciscus, iedere gedachtewisseling en toespraak, en iedere benoeming of promotie direct of indirect in het kader van de bevordering van de algehele ketterij van het theologisch Modernisme (Zie “De Catechismus van het Theologisch Modernisme” door Pater Lemius). En geen enkele poging werd ondernomen zulks te voorkomen. Opvallend is dat alle leden van het Bergoglio Team, bijna alle, tot de Raad van Kardinalen werden benoemd. Ieder lid of speler van het Bergoglio Team mocht elk soort ketters geluid uiten zonder dat hij op de vingers werd getikt. Katholieke bisschoppen zijn onmiddellijk uit hun functie ontheven na trouw aan het geloof te hebben beleden (denk aan Paraguay); zij die het Heilig Misoffer prezen of die een correcte opleiding van seminaristen of religieuzen nastreefden, werden uit hun ambt ontzet. De opzet is duidelijk, reëel en boosaardig, met maar één doel.

Dat verklaart waarom Aartsbisschop Langa op 1 januari 2015 klaagde dat in Rome ieder onderzoek naar de agenda van de Vrijmetselarij werd gestaakt. Om die reden heeft Kardinaal Burke verzet aangetekend en werd gedwongen een verduidelijking te geven op zijn perfect Katholieke verklaring, terwijl de kardinalen Marx en Rodrigues-Maradiaga geen strobreed in de weg werd gelegd bij het spuien van hun ketterijen.

Die ogen heeft om te zien, laat hem zien!

Is Paus Benedictus werkelijk afgetreden of is hij nog steeds paus?

De bekende Italiaanse journalist Antonio Socci herinnerde ons eraan dat de figuur van een ‘paus emeritus’ volledig onbekend is in de kerkgeschiedenis en benadrukt de canonieke regel dat een paus die zijn ambt verlaat automatisch terugkeert naar de status die hij had voor zijn verkiezing. Want het pausschap, in tegenstelling tot de bisschoppelijke wijding, is geen sacrament. Terwijl bisschoppen dus bisschop blijven, zelfs als ze niet langer een jurisdictie hebben, is dit niet het geval met een paus. Desalniettemin kondigde Benedictus in de laatste dagen van zijn pontificaat aan, tot ontzetting van alle canonisten, dat hij ‘paus emeritus’ zou worden. Hij gaf noch een canonieke noch theologische verklaring voor deze ongewone stap, die zelfs nog ongewoner was dan het aftreden zelf. Tijdens zijn laatste audiëntie op 27 februari 2013 zei hij: “Mijn beslissing om de actieve versie van het ambt te verlaten betekent niet dat het (paus zijn) wordt teruggetrokken.” Hij koppelde deze verklaring aan de aankondiging dat hij in het Vaticaan zou blijven en verder het gewaad van een paus en het pauselijk wapenschild zou blijven dragen, en dat hij nog steeds bij zijn pauselijke naam wilde genoemd worden, inclusief de eretitel ‘Zijne Heiligheid’.

Bron: bericht per E-mailcontact van een vriend (met een kleine aanpassing van de tekst)

Update

Restkerk: Automatische Excommunicatie
Katholiek Forum: Franciscus ongeldig verkozen