Een duidelijke waarschuwing van Benedictus XVI


Auteur: Veroon ter ZeeBenedetto-XVI

De krachtige boodschap van Benedictus XVI op de vooravond van de reis van Paus Franciscus naar Egypte kan geen toeval zijn! Ter gelegenheid van zijn negentigste verjaardag, op Paaszondag, werd te Warschau op 19 april een colloquium georganiseerd over “het concept van de Staat in het perspectief van de leer van Jozef Ratzinger-Benedictus XVI”.

Voor die gelegenheid heeft Benedictus een korte boodschap verstuurd , die eens temeer het politiek correcte verhaal over de relaties tussen het Westen en de islam aan flarden schiet. Hij stelt dat “de confrontatie tussen radicaal atheïstische opvattingen van de Staat en de opkomst van een radicaal religieuze Staat in de islamitische wereld, onze tijd in een explosieve situatie heeft gebracht, waarvan de gevolgen elke dag erger worden.Deze twee radicale stromingen vereisen dat wij dringend een overtuigend concept van de Staat ontwikkelen, dat de confrontatie met deze uitdagingen aankan en ze weet te overstijgen.”

Benedictus herhaalt dus eens temeer zijn les van Regensburg, de toespraak die hij op 12 september 2006 hield en die vooral in het Westen op sarcasme en onbegrip onthaald werd. Er werd toen zelfs in de media een valse polemiek op gang gebracht, om een woeste reactie van de islamitische wereld  uit te kunnen lokken. Dat alles om de echte betekenis van zijn woorden om te draaien, woorden die elf jaar later nog ingrijpender zijn. Benedictus XVI benadrukte in zijn voordracht het belang van de eenheid tussen  ratio en geloof, het concept van een God die handelt volgens de rede, een denken waartoe ook de Griekse filosofie gekomen was. Hij zag in de breuk tussen geloof en rede de oorzaak van het drama van de huidige maatschappij. Enerzijds, het Westen, met een rede die beperkt wordt door de wil om God uit te sluiten. Een rede die doof is voor het goddelijke en die geloof afdoet als een soort tweederangsopvatting, is niet in staat een kultuurdialoog te voeren. Anderzijds is er de islam, met een God die arbitrair handelt; vermits die  God absoluut transcendent is, is zijn wil niet gebonden aan enige rationaliteit. Daarom rechtvaardigt de islam het gebruik van geweld. Het is alleen in de Grieks-christelijke opvatting dat “niet handelen volgens de rede ingaat tegen het wezen van God”.

Wie vandaag zonder ideologische oogkleppen naar de werkelijkheid kijkt, moet erkennen dat dit ons voert naar de kern van de zaak. Enerzijds is er het laïcistische Westen, dat juist om voornoemde reden niet in staat is de werkelijkheid en de culturen te begrijpen waarmee het geconfronteerd wordt en die het geweld van de politieke correctheid gebruikt om zijn visie op te dringen; aan de andere kant is er de islam, wiens einddoel de overheersing is, met inbegrip van terreur. Deze strijd tussen tegengestelde radicale opvattingen heeft nu Europa als strijdtoneel, mede door de onbezonnen immigratiepolitiek , die hoofdzakelijk voortspruit uit het hierboven besproken onbegrip.

De boodschap van Benedictus XVI op zijn negentigste verjaardag weerklinkt als een laatste waarschuwing voor de tragedie. Benedictus is er diep van overtuigd dat de echte grondslag, de meest stevige waarborg voor een maatschappij die in staat is de waardigheid en de waarde van de menselijke persoon te beschermen, berust in de erkenning door de menselijke  rede van een objectieve morele orde, in laatste instantie gegrondvest op de “scheppende rede van God”.

Aan de vooravond van de reis van Paus Franciscus naar Egypte, klinkt zijn boodschap ook als een waarschuwing aan een Paus die nooit zijn afkeer voor de redevoering van Regensburg heeft weggestoken, omdat zij de dialoog met de islam in de weg zou staan. Voor Franciscus, die uitgaat van marxistische denkpatronen, waarin alle geweld verklaard wordt door sociale ongelijkheden, bestaat alleen “de boodschap van de ontmoeting”. Bergoglio heeft nooit in problematische termen over de islam gesproken, bijvoorbeeld als het gaat om immigratie of genocide op de christenen van het Midden-Oosten. Hij blijft herhalen dat de islam een godsdienst van de vrede is en dat er geen verschil bestaat tussen geweld van moslims en dat van christenen.

Alle christenen die in moslimlanden wonen spreken dit tegen. De Egyptische jezuïet Samir Khalil Samir, islamoloog en professor aan het Pauselijk Oosters instituut,  adviseur van Benedictus XVI, zei het enkele dagen geleden nog heel duidelijk tegen journalisten: “Paus Franciscus komt uit Argentinië; hij heeft in Buenos Aires een vriendelijke imam ontmoet, met wie hij een goede relatie had, maar zijn onwetendheid over de islam is schadelijk voor de dialoog. Bergoglio heeft dikwijls gezegd dat de islam een godsdienst van vrede is, maar dat is gewoon een dwaling.”

Binnen enkele dagen ontmoet Paus Franciscus de rector van de Al-Azhar universiteit in Caïro, imam Ahmed al Tayyeb. Het wordt waarschijnlijk een hartelijke ontmoeting, met misschien een zoveelste knieval vanwege de leider van de katholieke Kerk. De waarschuwing van Benedictus XVI overstijgt dit mediatieke gebeuren: de eerste stap die gezet moet worden, is geloof en rede met elkaar te verbinden, zo niet zal de schok tussen de tegengestelde radicale overtuigingen (laïcistische en islamitische) tot een tragedie leiden!

Het blijft een mysterie, onder druk van wie en van wat deze geweldige Paus Benedictus, intellectuele reus en diepgelovig man, lichtbaken binnen en buiten de Kerk, zich heeft moeten terugtrekken.

Bron: http://www.katholiekforum.net/2017/04/27/een-duidelijke-waarschuwing/


 

Advertenties

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s