Niet alleen in Syrië heerst er een “humanitaire crisis”


Mar Yakub Qara Syrië, vrijdag 21 oktober 2016

image

Niet alleen in Syrië heerst er een “humanitaire crisis”. De VS en hun vazallen zorgden voor een  “humanitaire crisis” van 15 jaar in Afghanistan, 13 jaar in Irak,  de laatste jaren in Libië, in Syrië, in Jemen. Waarom? Om hun kostbare terroristen, “gematigde” rebellen of “vrijheidsstrijders”  te  redden. Nu helpen de VS  mee aan  de “bevrijding van Mossoul”, d.w.z de kopstukken van IS en hun familie worden veilig overgebracht naar Raqqa in Syrië, zodat  onderzoek en bestraffing niet  meer mogelijk zijn en ze in Syrië hun misdaden kunnen hervatten. Hopen dat Syrië toch een en ander nog kan beletten.
Ondertussen is ook de bevrijding van Aleppo nakend, maar het is nog onduidelijk op welke wijze de internationale coalitie hierop zal reageren. Alles is nog mogelijk, van het verschrikkelijkste tot het beste. Het Syrische leger en zijn coalitie is wel geleidelijk steeds meer gebied aan het heroveren, met behulp van de bevolking, waardoor vrede in Syrië ook een van de mogelijkheden blijft.
We geven nu wat gewoon nieuws uit onze gemeenschap en een bezinning op het conflict tussen Rusland en België rond moordende F 16’s.
P. Daniel

 

Flitsen uit het leven van onze gemeenschap Mar Yakub

Al blijft de zon overdag meestal heerlijk stralen, het begint  ’s avonds en ’s nachts steeds kouder te worden. Vanaf september kan er  regen vallen, maar er is nog geen druppel gevallen. Met de groep van tien mannen leven we in de nieuwbouw, steeds meer gescheiden van de zustergemeenschap. Samen wordt  wel gewerkt aan de hulpverlening en de nieuwbouw dient nog steeds als opslagruimte. Samen vieren we ook de eucharistie. Terwijl de zusters de overvloedige oogst van de  granaatappels verwerken, besteden wij onze krachten aan de  verdere afwerking van de nieuwbouw, naast de dagelijkse huishoudelijke taken van koken tot het wassen van de  klederen. Bij dit alles proberen we zo goed mogelijk het vaste ritme van het gebed trouw te blijven en iedere dag in de voormiddag en in de namiddag een uur les in te lassen (filosofie, spiritualiteit, liturgie, Arabisch, catechismus, bijbel….)

Woensdag werden we uitgenodigd om de gemeenschap Mar Yakub te vertegenwoordigen op de begrafenisdienst in Qâra van een soldaat die nu in Aleppo gedood werd en die hier ons nog mee beschermd heeft   toen wij in november 2013 in  groot gevaar verkeerden. Er waren vele soldaten, Hezbollah en Syriërs, burgerlijke autoriteiten en imams, die een toespraak hielden. Deze dienst is alleen voor mannen. Het condoleren gebeurt door een hand te geven en de wens uit te spreken: Moge God barmhartig zijn. Er was een grote tent voorzien, aan één kant open en van binnen feestelijk behangen met versierde rode gordijnen in verschillende lagen. Ondertussen wordt koffie geserveerd in kleine tasjes en blijven de aanwezigen onderling elkaar groeten. Groepen bezoekers komen binnen, maar al vlug gaan groepen bezoekers ook weer weg. Tijdens deze moslimdienst voelden we nogmaals welk een grote eerbied het Syrische volk heeft voor zijn “martelaren”.

De cultuur van  leugen en vernietiging

Lt. Gen. Sergei Rudskoy kondigde maandag een humanitaire pauze aan  voor Aleppo. Vanaf dinsdag 7.00 u hebben de Russische en de Syrische luchtmacht hun acties gestaakt. Volgens de Russen hebben juist die dinsdag  twee Belgische F 16’s het dorp Hassayek (N Aleppo) gebombardeerd waarbij  6 burgers werden gedood,  4 gewond en twee huizen vernield. De betreffende Belgische minister ontkent  iedere betrokkenheid “met zijn  hand op zijn hart”. Bovendien wordt de Russische ambassadeur nog op het matje geroepen. Hoe durven die Russen België beschuldigen! Het lijkt wel de omgekeerde wereld. België komt illegaal, tegen het internationaal recht in, tegen het handvest van de UNO en zonder enige toestemming van de wettelijke regering  Syrië  bombarderen, terwijl Rusland  geheel volgens internationaal recht op vraag van de Syrische regering het land helpt in zijn strijd tegen het internationaal terrorisme. En België meent Rusland dan nog de les te moeten spellen! De Russische diplomatie is er geen van schelden en dreigen, zoals de westerse,  maar een van rustig beredeneerd handelen. En dus riep Moskou de Belgische ambassadeur op het matje.

Rusland tilt erg zwaar aan deze aanval. De woordvoerster van het Russisch ministerie van buitenlandse zaken, Maria Zakharova eist uitdrukkelijk verontschuldigingen vanwege België en vanwege de internationale coalitie, die door de VS wordt geleid. Zo is het  gedurende gans de tijd van het zogenaamde staakt-het-vuren van de voorbije  maand al gegaan. Telkens hebben de door het westen gesteunde rebellen van die gelegenheid gebruik gemaakt om zich extra te bewapen en juist dan aanslagen te plegen en zo het bestand te breken (meer dan 300 keer!) En ondertussen maar jammeren over de ellende in Aleppo! Dat er dinsdag een humanitaire pauze zou gelden, was duidelijk aangekondigd. Als het waar is dat België in het kader van, en slaafs gehoorzamend aan  de internationale coalitie zo laf was om dan (illegale) aanvallen met burgerdoden uit te voeren, is het duidelijk dat ook zij  openlijk de kant van de terroristen kiezen tegen Syrië. Overigens, wat betekenen de krokodillentranen van Europa over de heersende humanitaire crisis na  het opleggen van dodelijke sancties aan het Syrische volk anders dan georganiseerde westerse huichelarij?

Spreken de Russen de waarheid of spreekt België de waarheid? Wij kunnen  zelf niets bevestigen noch ontkennen, al leven we al maanden in  nauw contact met Aleppo. Toch heeft vijf jaar oorlog in Syrië  ons heel duidelijk gemaakt dat er dagelijks een massa leugens door het westen verspreid worden en dat de mediamanipulatie vanwege het westen  een nooit eerder gezien dieptepunt heeft bereikt. Allemaal om hun vernietiging van Syrië  te rechtvaardigen. Eind 2015 hebben de Russen aangekondigd op de vraag van de wettige Syrische regering in te zullen gaan. Ze zegden wat ze zouden doen en ze deden wat ze zegden.  Anders had Syrië nu al niet meer bestaan en zouden mijn berichten met mijn pover leven hier gestopt zijn. Rusland heeft Syrië van de ondergang gered, terwijl de westerse coalitie de IS en de terroristen tot nu toe blijft steunen om het land verder te verwoesten. Wegens het groeiend gevaar heeft Rusland blijkbaar zijn nieuwste materiaal ingezet. Dat betekent dat nu de Russen in feite het luchtruim in N. Syrië beheersen en ook precies weten wat er gebeurt. Rusland beschikt over radarbeelden van  F 16 ’s die   van al-Salti in Jordanië zijn  opgestegen, het Syrische luchtruim zijn binnengedrongen, boven Deir Ezzor door een Amerikaans tankvliegtuig werden bijgetankt, dan boven Raqqa vlogen om  in Aleppo de genoemde bombardementen uit te voeren met het inmiddels gekende resultaat. Daarna zijn ze opnieuw door een Amerikaans toestel bijgetankt en hebben het Syrische luchtruim verlaten. De radarbeelden vertellen het hele verhaal van minuut tot minuut. Nu blijven onze ministers ontkennen en ze beweren dat de aangegeven nummers  niet die van Belgische vliegtuigen zijn.

Het hele gebeuren roept vele vragen op. Waren het geen Belgische F 16’s? Van welk land waren ze dan wel? Weten onze ministers werkelijk wat de Belgische F 16’s hier uitrichten? De internationale coalitie staat onder Amerikaans bevel. Overigens staat ook heel de NAVO onder Amerikaans bevel. En de Amerikanen hebben al enkele van hun vliegtuigen in de  kleuren van Russische jets geschilderd, wat alleen echte specialisten kunnen onderscheiden. Bedrog alom. Kan er geknoeid worden met de nummers van F 16’s? Is de Russische verontwaardiging niet terecht? Eens  te meer wordt een aangekondigde pauze gebruikt om  Syrië verder uit te moorden en te verwoesten. En het antwoord vanuit de internationale coalitie is altijd hetzelfde: het is niet onze schuld, het is allemaal de schuld van de Russische en Syrische luchtmacht.  En terwijl het westen zijn krokodillentranen de vrije loop laat, sterft het volk en wordt het land steeds meer naar de vernietiging gedreven.

Toen we in 2012 enkele weken in België waren, hebben we contact gezocht met sommige invloedrijke politici. We bezochten de eerste Europese burger, de voorzitter van de Europese Raad, die toen een Vlaming was. Deze ontgoochelende ontmoeting hebben we eerder al vermeld. Tegelijk hadden we een afspraak met de toenmalige minister van buitenlandse zaken. Op het laatste ogenblik was hij evenwel verhinderd en liet zich door twee diplomaten vervangen. Wij wilden iets over de werkelijke toestand in Syrië vertellen en vroegen het internationaal recht te respecteren. Tevens vroegen we  om niet mee te doen met de ontwrichting van het land zoals dit gebeurd was met Libië. Een van de diplomaten schudde met het hoofd en zei dat België daaraan niet heeft meegedaan. Onmiddellijk keken de twee naar hun horloge als met een perfect afgesproken gebaar en  zeiden dat ze nu dringend naar een andere vergadering moesten. En met grote vriendelijkheid namen ze afscheid. Dat onze vloot van F 16’s gedurende maanden niet deelgenomen zouden hebben aan het verwoesten en uitmoorden in  Libië,  wilden ze ons blijkbaar doen geloven. Hebben  onze F 16’s misschien voedselpaketten of speelgoed voor kinderen   gedropt? Tot op heden is het drama van Libië nog steeds niet de moeite  voor België om er zich druk over te maken. Hoe zou het aantal van zes doden en vier gewonden in Aleppo  voor ons land dan de moeite van het vermelden waard zijn?

Ziehier enkele besluiten. Beweringen vanuit de Belgische buitenlandse politiek, die  op illegale wijze meedoet met de westerse coalitie om het soevereine Syrië te helpen vernietigen onder de mom van een strijd tegen het terrorisme, missen iedere geloofwaardigheid.

De tijd dat de VS, NAVO en bondgenoten probleemloos Libië tot een chaos konden herleiden en de  schuld daarvan aan het land zelf geven, is voorbij. Dit is voor Syrië niet meer mogelijk. Rusland beheerst hier het luchtruim en zal de werkelijkheid  aan het licht brengen.

Het wordt tijd dat België het moedige besluit neemt om uit de westerse cultuur van leugen en vernietiging te stappen. Dat is de wil van landgenoten met een gevoel voor rechtvaardigheid en vrede. Van het volk zelf krijgen we ondertussen veel steun om de nood van de Syrische   bevolking te helpen lenigen. Het volk is gelukkig veel beter dan zijn politieke leiders, die nog steeds slaafs de grillen van Big Brother uitvoeren om andere volkeren die tot heden in vrede leefden te onderwerpen.

Vrede voor Syrië

Of men het nu graag hoort of niet, indien er een oplossing komt voor Syrië zal deze het werk zijn van Rusland en van de  geheel onvoorziene weerstand van Syrië.  Uiteraard blijven wij ondertussen intens bidden voor het geschenk van de  vrede in Syrië.

De VS zijn een enorme militaire kolos maar ze zijn hopeloos verdeeld. Een flink deel van de machtige personen en instellingen leven nog in de waan dat zij de absolute wereldheersers kunnen en moeten zijn, wat werkelijk een wereldoorlog kan uitlokken.  De radicale onwil van de VS om samen met Rusland de IS te bestrijden en de onwil om de “gematigde” rebellen van Al Nousra te scheiden, wijst er op dat de VS nooit de bedoeling hadden IS te bestrijden maar wel de regering ten val te brengen. Een deel van de invloedrijke personen in de VS beseffen dat  de armoede en ellende van Syrië en zovele andere landen niet vanuit het land zelf komen, maar  vanwege de ontwrichtingen en economische sabotage door het westen. De oplossing komt ook niet van de UNO die te zwak geworden is en gemakkelijk kan gemanipuleerd worden,  waardoor sommige resoluties gewoon gepolitiseerd zijn.  De oplossing komt zeker niet van de EU of NAVO, die tot heden zelf geen samenhangende politiek  hebben doch slechts uitvoerders zijn van een Amerikaans imperialisme. De bureaucratische NAVO, die al 25 jaar over tijd is, zoekt krampachtrig naar een vijand om zichzelf te blijven verantwoorden. Daarvoor werd Rusland uitgekozen.  En dit westers imperialisme is zijn laatste democratische geest aan het uitblazen waarmee het ook zijn geloofwaardigheid verliest. Tegelijk is het westen de Arabische wereld aan het verliezen terwijl Rusland steeds meer de Arabische wereld aan het winnen is. Bovendien, zonder Rusland was Syrië al gevallen, waren de  alawieten al uitgemoord, de christenen of uitgemoord of verdreven en heel het land in de door het westen gewenste chaos gestort.

De strijd voor de vrede in Syrië is een strijd tegen het wereldterrorisme, dat door het westen gebruikt wordt om zijn opperheerschappij overeind te houden. Alleen de Russen hebben, samen met de coalitie rond Syrië, het  terrorisme ondubbelzinnig  en efficiënt bestreden. De anderen blijven de wettige Syrische regering en het Syrische volk bestrijden. En Rusland is ook in eigen land beter gewapend tegen het terrorisme door zijn patriottisme en zijn duidelijke aanpak. De moslims vormen er de grootste minderheid, 15% (20 à 22 miljoen). Wahabisme, salafisme en moslimbroeders zijn er verboden. De verantwoordelijkheid voor criminele aanslagen is verlaagd tot de leeftijd van 14 jaar. Rusland moeit  zich niet  met  het interne bestuur van de moslims maar laat niet toe dat zij hun wetten opleggen. Het grootste gevaar komt van rebellengroepen door de VS gesteund om de Caucasus en Centraal Azië te ontwrichten. Rusland  blijft trouw aan zijn orthodox geloof met zijn menselijke en christelijke waarden. Het laat niet toe dat internationale gerechtshoven  wetten  opleggen die  door  eigen recht niet zijn aanvaard. De  morele afbraak van huwelijk en gezin wordt in het westen vanuit de staat bevorderd en in Rusland tegen gehouden.

Naast de Russische hulp is er de onvoorziene  weerstand van het Syrische volk dat niet zal buigen voor de  steeds nieuwe plannen van buitenlandse mogendheden om hun slaaf te worden. Nu hebben de VS, Turkije en Israël weer een nieuw plan om Syrië en Irak te ontmantelen. Ze sporen Yezidis, christenen en Turkmenen aan om te streven naar een eigen en onafhankelijk gebied zoals de Koerden. Bovendien helpt Israël ook de Druzen om onder leiding van de Libanese leider Jumblatt een autonoom gebied op te eisen. Het Syrische volk  zal in eenheid met het leger, de regering en de president evenwel meer  dan ooit blijven streven naar het behoud van zijn soevereiniteit en zijn land als een lekenstaat waar iedereen in harmonie kan leven. Mogen de huidige ontwikkelingen en de nakende bevrijding van Aleppo geen aanleiding zijn voor de vijanden van Syrië om een werkelijke wereldoorlog te ontketenen, maar de weg naar de uiteindelijke vrede in Syrië en in het Midden Oosten.

Terwijl hysterisch gedaan wordt over Aleppo, blijft de door de VS geleide coalitie de infrastructuur vernietigen in de door het leger gecontroleerde gebieden en ze  blijven aanvallen uitvoeren op burgers en het Syrische leger. Ondertussen trachten ze de IS strijders van Mossoul naar  Syrië over te brengen” (Alexey Borodavkin, Russisch permanent vertegenwoordiger bij de UNO in Genève, tijdens een speciale zitting van de VN raad voor de rechten van de mens, vrijdag 21 oktober 2016)

Pater Daniel

Namens pater Guy Borreman sj
Zr Lucienne

Een gedachte over “Niet alleen in Syrië heerst er een “humanitaire crisis”

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s