Geroepen om als gelovige uit de kast te komen


GEROEPEN OM ALS GELOVIGE UIT DE KAST TE KOMEN!

Deze zaterdagavond / zondag worden we uitgedaagd ons te bezinnen op onze ‘roeping’. Was christen-zijn of katholiek-zijn misschien ooit iets vanzelfsprekends, dat is het allang niet meer! Zo velen hebben afgehaakt, dat we ons er weer bewust van worden dat het een roeping is: ‘eruit-geroepen’ zijn we! Dat is ook de oorspronkelijke betekenis van het woord kerk, in het Grieks ‘’ekklèsia”. We vormen een gemeenschap van gelovigen die uit de wereld werden weggeroepen in de naam van Jezus Christus.

Als kind werd ons een doopkleed omgehangen. We werden op naam van God gezet: ‘deze mens is een mens van God’.

Jezus zou zeggen: Jullie zijn weliswaar in de wereld, maar je bent niet van de wereld. We hebben allemaal zo onze bezigheden en liefst kruipen we wat weg in de gewone menselijke geborgenheid in plaats van als christen, als katholiek, om zo te zeggen uit de kast te komen.

Het zijn niet mensen die ons tot iets verplichten, het is niet een organisatie die vrijwilligers nodig heeft, of zo. Het is God die ons hart raakt en die ons laat voelen dat we van Hem zijn en dat Hij ons nodig heeft.

Ik hoor u denken: “maar wij zijn toch niet geroepen”. Maar hoorde u dan niet wat Paulus zei [in de eerste lezing]? “Gij werd geroepen om vrije mensen te zijn. Voor de vrijheid heeft Christus u vrij gemaakt. Houdt dus stand en laat u niet weer het slavenjuk opleggen”.

Waarom weer slaafs meeleven en meedenken met de wereld? Waarom napraten wat de meerderheid vindt, in plaats van trouw te blijven aan de eigenzinnigheid van Jezus Christus.

Waarom het getuigenis van een christelijk leven overlaten aan [de zogenaamde] ‘beroepskrachten’, de pastoraal werkenden, en zelf opgaan in de gemakkelijke middenmoot?

Als Kerk zijn wij dus geroepen Jezus te volgen, en u hoorde over Hem zeggen dat Hij ”vastberaden zijn reis naar Jeruzalem aanvaardde”. Hij wist dat zijn getuigenis voor leven vanuit God op weerstand en verzet zou stuiten. Hij wist dat leven vanuit zijn vrijheid als kind van God Hem niet in dank afgenomen zou worden.

Hij wordt het zoenoffer, door onze zonden weg te dragen, al brak het Hem in zijn eenzame gebed wel eens op. Hij kon er dikke druppels bloed om zweten en zijn Vader smeken om alsjeblieft de kelk niet leeg te hoeven drinken. Maar Hij is er niet voor op de loop gegaan…

Christus laat ons deze vrije keuze. Stellen we ons vandaag eenieder die vraag: “Zal ik Hem navolgen of niet?”.

Hij heeft ons toch tot niets verplicht?


Dertiende zondag door het jaar, C, 26 juni 2016.
Eerste lezing: 1 Koningen 19, 16b. 19-21;
Tweede lezing: Galaten 5, 1. 13-18;
Evangelie: Lucas 9, 51-62.

Door pastoor Christof van Buijtenen – vgl. bron: www.facebook.com


 

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s