SSPX-priester: ‘Amoris Laetitia is een doodsvonnis voor het menselijke ras’


1433cns-synod-pope1.jpgweb2Almaar meer priesters beginnen naar buiten te komen met hun bedenkingen bij Amoris Laetitia, de post-synodale exhortatie die op 8 april werd gepubliceerd. Veel commentaar is allesbehalve hoopgevend. Een priester van de Sint-Pius-X-gemeenschap omschrijft Amoris Laetitia als “een doodsvonnis.”

De priester, die liever anoniem blijft, uit felle kritiek op de exhortatie en omschrijft de Katholieke Kerk als een zinkend schip. “Mijn beste vrienden, katholieken en zelfs onze Goddelijke Redder hebben de vissersboot van Sint-Petrus gebruikt als een symbool voor de Katholieke Kerk. Ik denk dat een Romeins oorlogsschip een meer gepast symbool zou zijn, omdat de Kerk hier op Aarde ook de strijdende Kerk wordt genoemd. Juist, iemand kan ermee vissen, maar katholieken, in het bijzonder praktiserende katholieken, kunnen er oorlog mee voeren, moeten er oorlog mee voeren, oorlog tegen dwalingen, tegen ketterij, tegen moreel verval, in één woord, tegen de geest van deze wereld. Er waren op zo’n schip twee soorten bemanningen: de officieren op het dek, en de werklieden beneden, met iemand die het ritme waarmee werd geroeid controleerde. Als we de Kerk met zo’n Romeins oorlogsschip vergelijken, zouden jullie de roeiers zijn, en ik diegene die het tempo aangeeft. De officieren op het dek zouden de bisschoppen zijn, de kardinalen, en de paus zou kapitein zijn. Het is een bijna perfecte analogie, buiten dan dat het erop lijkt dat paus Franciscus – zowel symbolisch als feitelijk – zich niet langer op het schip bevindt. Hij is inderdaad de eerste paus die niet eens in het Vaticaan woont, maar in een hotel vlakbij. Nu, als je een oorlogsschip wil doen zinken, zijn er drie manieren om te werk te gaan. Je kunt het aanvallen door middel van luchtaanvallen (ketterij, dwalingen, valse doctrine) of je kunt het schip rammen, of het aanvallen met je eigen schip (valse religies, schisma), of je kunt het schip ook torpederen van onder het wateroppervlak, gebruikmakend van een onderzeeër. De eerste twee manieren vallen de leidinggevende structuur aan: De kapitein en zijn officiers, terwijl de duikboot niet de officiers aanvalt, maar de roeiers beneden. Het is jammer dat je het zo moet omschrijven, maar paus Franciscus valt op die manier aan, niet alleen tegen de doctrine van de Kerk, maar ook tegen haar wezenlijke structuur, haar motor, namelijk, het Huwelijk en de familie. Eerlijk gezegd had ik gehoopt om niet te moeten spreken over de laatste exhortatie van de paus, Amoris Laetitia, omdat ik ervoor vrees een mijnenveld te moeten betreden. Maar het groeiende aantal analyses lezend, las ik onder meer het volgende: ‘Ik geloof dat iedere katholiek de plicht heeft om deze daad van paus Franciscus publiekelijk af te keuren, omdat het een aanval is op de katholieke doctrine en praktijk en een belediging voor het geloof.’ De auteur schreef dat hij geen theoloog is maar dat hij zich niet kon voorstellen dat zwijgen over de exhortatie geen verzuim zou kunnen zijn. Ik denk niet dat de auteur overdrijft over de ernst van de catastrofe  die paus Franciscus de Kerk aandoet, en inderdaad, met haar de hele mensheid, hij draagt immers de verantwoordelijkheid om voor haar te zorgen, haar te beschermen. En dus, als een soldaat van Jezus Christus, vooral als priester, kan ook ik niet verzaken aan mijn plicht. Paus Franciscus gebruikt 264 pagina’s om te verwarren, te verduisteren, en om uiteindelijk tegen te spreken wat Jezus beveelt. Als het aankomt op dit oeroude sociale fenomeen, namelijk de echtscheiding en het Huwelijk, gebruikt paus Franciscus nooit het woord ‘overspel.’ Hij citeert wel wat Jezus over overspel zegt, en hij wikt en weegt de ernst ervan als hij stelt dat ‘de mate van verantwoordelijkheid niet dezelfde is in alle gevallen.’ Hij stelt dus dat overspel niet altijd doodzonde hoeft te zijn. Indien je je zou afvragen wat het uiteindelijke doel is van paus Franciscus, maakt hij het in andere zinnen duidelijker, en ook in twee voetnoten. Hij minimaliseert dus de ernst van echtscheiding en een tweede huwelijk (wat Jezus overspel noemt) en herleidt ze tot ‘gewone’ zonden. Als het aankomt op de sacramentele discipline, stelt de paus uiteindelijk: ‘De Eucharistie, hoewel het de volheid van het sacramentele leven is, is geen prijs voor de perfecten, maar een krachtig medicijn en voedsel voor de zwakken.’ Deze overtuigingen hebben pastorale gevolgen die voorzichtig en vrijmoedig moeten worden overwogen. Wij priesters zijn vaker scheidsrechters op het vlak van genade dan dat we het gemakkelijker maken om genade te ontvangen. Maar de Kerk is geen tolhuis, het is het Huis van de Vader, en er is een plaats voor iedereen, met gelijk welk probleem. Mijn beste vrienden, nooit in de geschiedenis van de Kerk, sinds haar oprichting door Jezus Christus aan het Kruis, tot paus Franciscus, heeft gelijke welke opvolger van Petrus het voor gelijk wie, katholiek of niet, mogelijk geacht om te scheiden en opnieuw te trouwen zonder in Jezus’ Ogen als een overspelige te worden aanzien. Nog erger is dat de religieuze overwegingen worden genegeerd en de natuurlijke wet in de wortels wordt aangevallen. Het schip van Sint-Petrus wordt in zijn voorsteven aangevallen. De fundering van de menselijke maatschappij – en daarmee de mogelijkheid voor het menselijke ras om te overleven – wordt aangevallen. De gevolgen van het niet respecteren van de Goddelijke en natuurlijke wetten te herleiden tot nul, is de wetten zelf minimaliseren. Beeld jezelf in dat je een kind opdraagt iets wel of niet te doen, en dat als het niet gehoorzaamt, je er niet in slaagt het te straffen. Zal het je bevel dan niet als waardeloos aanzien, en jou als een dwaas? Dit is universele genocide – het is universele zelfmoord. Het is Amoris Laetitia, het doodsvonnis van het menselijke ras, ondertekend en gepubliceerd door paus Franciscus.”

>>> http://remnantnewspaper.com/web/index.php/articles/item/2535-amoris-laetitia-death-warrant-of-the-human-race
Foto: via mondayvatican.com
Vertaald door: Restkerk.net


Uit het Boek der Waarheid:

Jezus: “Ik ben de Kerk, en zolang Mijn heilige dienaren Mijn Leer verdedigen, Mijn Doctrine, Mijn Sacramenten en Mijn Meest Heilige Eucharistie, zijn we als Eén. Zij, ook leiders in Mijn Kerk, die deze Wetten veranderen, maken geen deel uit van Mijn Kerk. Deze veranderingen werden nog niet voorgesteld, en als het gebeurt zullen er veel spanningen ontstaan. Aan diegenen die twijfelen, verwerp Mij alsjeblieft niet. Terwijl jullie me aan één kant omarmen, krijg Ik ook tranen in Mijn Ogen. Jullie zien Mij nu misschien niet, maar weldra zullen jullie Mijn Goddelijke Tegenwoordigheid voelen. Ik roep jullie op om jullie voor te bereiden op de schitterende toekomst die jullie wacht. Er is vreugde in de Hemel, de Heilige Geest zal weldra neerkomen en jullie harten vervullen met liefde en erkenning. Zoveel zielen zullen worden gered, zo groot is Mijn Liefde. Ik zal nooit opgeven. Jullie zullen lijden in Mijn Naam, maar dat zal zijn vergeten op het moment dat jullie voor de poorten van Mijn Nieuwe Koninkrijk staan. Jullie zullen allemaal worden verenigd, als één familie.

Hoofdbron: SSPX-priester: ‘Amoris Laetitia is een doodsvonnis voor het menselijke ras’

Een gedachte over “SSPX-priester: ‘Amoris Laetitia is een doodsvonnis voor het menselijke ras’

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s