De Barmhartigheid van God kan nooit gescheiden worden van de veroordeling van zonde


Januari 2016, Nieuwsbrief van de Katholieke gemeenschap van Vocogno, bisdom van Novora, Italië

Waarom heeft de Kerk heilige jaren gehad, waarom heeft ze Jubileums gehouden met volle aflaten? Vooral omdat de mens terug naar God moet keren en zich afscheiden van zonde die de eeuwige dood voortbrengt. Er is geen andere reden, absoluut geen andere!
Op dit moment zien we een eigenaardig aandringen op de barmhartigheid van God die heel buitenaards klinkt voor Katholieke oren. We horen praten over de Heer die altijd vergeeft, maar dit aandringen werd nooit voorafgegaan en vergezeld met de gedachte over de ernst van de zonde, in al z’n dodelijke consequenties.
Het is hetzelfde oude verhaal: Katholieke waarheden worden vastgenomen, afgezonderd van al de rest en getransformeerd in iets anders. Het is de techniek voor het stichten van een aangepaste en nieuwe kerk, die van de kerk van de mensheid die niet de Kerk van Christus meer is. In dit alles is er iets onlogisch, iets onredelijk: waarom in hemelsnaam zou de Heer jou aanvaarden met barmhartigheid als je niet uit zonde en dood moest getrokken worden?
Vandaag is het de mode, zelfs in de Kerk, om te praten over de goedheid van God zonder te refereren naar de ernst van de zonde. Diegenen in de Kerk, die nog durven het kwaad en de ernst ervan te verwerpen, worden in feite gezien als vijanden van Gods barmhartigheid, die moeten aan de kant geschoven worden als een fundamentalist, zodat de schoonheid van de “aangepaste kerk” eindelijk mag doorschemeren.
Er zullen vele morele rampen gebeuren in dit heilig jaar als we niet terugkeren naar de barmhartigheid van Christus, die wanneer Hij jou aanvaardt wanneer je berouwvol bent over je zonden, zegt: “Zondig voortaan niet meer.” De Barmhartigheid van God, van Christus, kan nooit gescheiden worden van de standvastige veroordeling van zonde, van elke zonde. Het is eerder in het grondig onderrichten over de ernst van de zonde dat de Kerk steeds harten heeft geopend voor de ware barmhartigheid van God.
Kardinaal Newman (+1890), heeft rakende dingen te zeggen over de noodzaak van de sterke veroordeling van de zonde. Wanneer hij spreekt over de doctrinaire taak van de Kerk, zegt hij het volgende:
“Ten eerste moet de initiële doctrine van de onfeilbare leraar een nadrukkelijk protest zijn tegen de bestaande toestand van de mensheid. De mens heeft gerebelleerd tegen zijn Schepper. En het was dit dat de goddelijke tussenkomst veroorzaakte: en de leer te verkondigen moet de eerste daad zijn van de goddelijk aangeduide boodschapper.” (Apologia pro vita sua, hfst V)
Newman:
“De kerk moet rebellie verwerpen als de grootste van alle mogelijke kwaad. Ze mag er geen betrekking mee hebben, als Ze trouw zou blijven aan haar Meester, dan moet ze het bannen en banvloeken.”
Dit is nogal anders dan de verwarring die ons nu omgeeft en overstroomt. Het is nogal anders met de verwarring die volgde op de Synode, die de verwarring van het Jubileum voorafging! Zonde niet verwerpen is eigenlijk betrekking hebben met de zonde, het wordt door de meesten zo gezien. Het wordt gezien als een wapenstilstand, een overeenkomst, als de verwerping van het gevecht tegen de zonde en de duivel. Het wordt gezien als een verandering van moraal, als het schrappen van enkele geboden van de 10 geboden, om een overeenkomst te sluiten met de wereld die geen intentie heeft van te veranderen.
In feite is er het risico dat dit heilig jaar met z’n brede opvatting van barmhartigheid wordt gezien als een grote wapenstilstand met de zonde. Dit gaat de geboorte vooraf van een aangepaste kerk die verzoend is met de moderne wereld die totaal geen verlangen heeft om te veranderen: wat een dodelijke illusie!
Een dodelijke illusie is het om te denken dat de wereld kan overwonnen worden met vergeving dat geen berouw over de zonde vereist, en geen vastberadenheid om niet meer te zondigen! Het is een dodelijke illusie om te denken dat de kerken weer gevuld kunnen worden door helemaal niets te vragen van de zielen. Het is een dodelijke illusie om te denken over het wagenwijd openzetten van deuren voor iedereen, zonder iets te vragen van hen: velen zullen misschien binnenkomen, maar ze zullen een zwakke kerk bezetten die getransformeerd zal zijn naar hun beeld; en nadat het gelijkaardig werd gemaakt aan de plaats waar ze van kwamen, zullen ze het voor de zoveelste keer verwerpen als een nutteloze kerk.
Wat is het nut van een kerk dat zegent, maar niet langer het verlangen heeft van te bekeren? Wat is het nut van een kerk die de grote werken van Christus heeft verworpen – dat van het redden van zielen – door hun ware bekering te bewerkstelligen en hen te heiligen door Genade? Wat is het nut van een kerk die, in het ontrouw zijn aan haar Meester, beschaamd is van Zijn heilige woorden: “Ga, jullie zonden zijn vergeven, en zondig vanaf nu niet meer, zodat jullie niets ergers overkomt?”
Maar laten we nogmaals luisteren naar de woorden van de grote John Henry Newman:
“Het is beter voor de Katholieke Kerk dat de zon en de maan van de hemel zouden verdwijnen, voor de aarde om te mislukken, en voor de vele miljoenen erop om te sterven van verhongering in de meest extreme doodsangst, zo ver als de tijdelijke droefheid reikt, dan dat één ziel, ik ga niet zeggen zou moeten verloren gaan, maar een dagelijkse zonde zou begaan, dat ze opzettelijk één onwaarheid zou verkondigen of één arme duit zou stelen zonder verontschuldiging. “
Is ons Katholiek geweten nog steeds zoals dit? Wordt de taak van de Kerk nog steeds begrepen als dusdanig? Geliefden, de taak van de Kerk kan niet veranderen, omdat Christus niet verandert. Laten we die valse leraars niet vertrouwen die vergeving inruilen voor een volle aflaat met een overeenkomst van een veel te menselijke smaak, dat proeft naar het diabolische.
De Kerk is opgezet als een verdediging tegen het kwaad, voor de redding van de zielen van de afgrond van de zonde:
“Het is vanwege de intensiteit van het kwaad dat de mensheid in z’n greep houdt, dat een gepaste tegenstander werd voorzien (= de Kerk); en in de initiële daad van die door God gegeven kracht is natuurlijk om haar uitdaging te bieden en om de vijand te verslaan. Zo’n inleiding geeft dan betekenis aan haar positie in de wereld, en een interpretatie van haar hele weg van onderricht en daden.”

Dit is waarom een Kerk die barmhartigheid ziet als een overeenkomst pure nonsens is, en leidt tot de vernietiging van de Kerk zelf. Een kerk die zodanig gereduceerd is zal niet langer een positie in de wereld hebben, en het is eigenlijk al zo.

Laten we bidden tot de Heer en de Maagd Maria dat ze ons herders mogen geven naar het hart van God, die niet bang zijn om de zonde te confronteren en zichzelf op te stellen als een uitdaging tegen de vijand; en dat ze ons allemaal de wijsheid geven om zo’n herders te herkennen.


An Indulgence is not a Truce

Editorial: Radicati nella fede, January 2016.  Newsletter of the Catholic community of Vocogno, Diocese of Novara, Italy.

“The post-conciliar Church? It is a Church in which life is removed considerably from the event of Calvary. A Church that diminishes its demands and doesn’t resolve problems anymore according to the will of God, but according to human possibilities. A Church which I believe has become elastic and morally relativistic. A Church in the fog and without the tables of the Law. A Church that closes its eyes to sin, that fears reproach for not being modern.” (Stefan Cardinal Wyszynski)
Why has the Church observed Holy years, why has She held Jubilees with their plenary indulgences? Basically because men must turn back to God and separate themselves from sin which brings eternal death. There is no other reason, there is absolutely no other!
We are witnessing [at present] a peculiar insistence on the mercy of God which sounds foreign, very foreign to Catholic ears. We hear talk of the Lord who is always forgiving, but this insistence is never preceded and accompanied by the memory of the gravity of sin, in [all] its deadly consequences.
It’s the same old story: Catholic truths are taken, isolated from all the rest and transformed into something else. It’s the technique for the founding of a new Church, the church of humanity which is not the Church of Christ.
In all of this there is something illogical, something not reasonable: why in the world would the Lord accept you with mercy if you didn’t need to be pulled out of sin and death?
Today it is fashionable, even in the Church, to talk about the goodness of God without referring to the seriousness of sin – every sin. In fact, those in the Church who still dare to denounce evil and its gravity, are seen as an enemy of God’s mercy, to be eliminated like a false prophet, so that the beauty of the “new church” may finally shine through.
Many moral disasters will occur this Holy Year if we don’t return to the true Mercy, the mercy of Christ, Who, in accepting you, sorrowful for your sins, forgives you and says: “from now on, sin no more.”
The mercy of God, of Christ, can never be separated from the firm condemnation of sin, every sin. Rather it is in teaching properly the gravity of sin that the Church has always opened hearts to the true mercy of God.
Blessed Cardinal Newman has striking words to say about the need for the severe condemnation of sin. Speaking of the Church’s doctrinal task, he has this to say:
“And first, the initial doctrine of the infallible teacher must be an emphatic protest against the existing state of mankind. Man had rebelled against his Maker. It was this that caused the divine interposition: and to proclaim it must be the first act of the divinely accredited messenger.” (Apologia pro vita sua, Chapter V).
There’s no way round it, the great Cardinal Newman, passed off too many times as an anticipator of conciliar confusion, is clear about this: man’s rebellion against God needs to be denounced, and this denunciation is at the heart of the Church’s words, it comes before anything else, with it, everything else begins!
But, let’s continue with Newman:
“The Church must denounce rebellion as of all possible evils the greatest. She must have no terms with it; if She would be true to Her Master, She must ban and anathematize it.” (ibid.) Quite different this from the confusion that surrounds and submerges us! Quite different this from the confusion following the Synod on the Family, which well prepared the confusion of the Jubilee!
Not denouncing sin is de facto having terms with sin; it is perceived by the majority this way . It is understood as a truce, as the Church’s renunciation of the fight against evil and the demon. It is understood as a change in morals, as a crossing-out of some commandments from the Decalogue, to make a truce with the world that has no intention of changing.
In fact, there is the risk that this Holy Year with its “broad idea” of mercy is understood as a great truce with sin. This foreshadows the birth of a new church reconciled with the modern world, that has no desire whatsoever to change: what deadly illusion!
A deadly illusion is to think that the world can be won over with forgiveness that doesn’t require sorrow for sin and a resolution not to sin anymore! A deadly illusion is to think that the churches can be filled up by not demanding anything from souls. A deadly illusion, is to think about opening the doors wide to everyone without asking anything from them: many perhaps will come in, but they will occupy a weak church, which will be transformed into their image; and after having made it similar to the confused place they came from, they will reject it for the umpteenth time as a useless church.
What’s the use of a church that blesses but has no longer any desire to convert ? What’s the use of a church that has renounced the great work of Christ – that of saving souls – by causing their true conversion and sanctifying them through Grace? What’s the use of a church which in being unfaithful to its Master, is ashamed of His holy words: “Go, your sins are forgiven, and from now on sin no more, so that nothing worse befalls you”?
But let’s take heed again to the words of the great John Henry Newman:
“The Catholic Church holds it better for the sun and moon to drop from heaven, for the earth to fail, and for all the many millions on it to die of starvation in extremest agony, as far as temporal affliction goes, than that one soul, I will not say should be lost, but should commit one venial sin, should tell one wilful untruth, or should steal one poor farthing without excuse.” (ibid).
Is our Catholic conscience still like this? Is the task of the Church still understood like this?
Beloved, the task of the Church cannot change, because Christ does not change. Let’s not trust those false teachers who exchange forgiveness and a plenary indulgence with a “truce” of a far too human savour that tastes of the diabolic.
The Church has been set as a bastion against evil, for the salvation of souls from the abyss of sin:
“It is because of the intensity of the evil which has possession of mankind, that a suitable antagonist has been provided against it; and the initial act of that divinely-commissioned power is of course to deliver Her challenge and to defy the enemy. Such a preamble then gives a meaning to Her position in the world, and an interpretation to Her whole course of teaching and action.” (ibid).
This is why a Church that understands mercy as a “truce” is pure nonsense and is the very destruction of the Church Herself. A Church so badly reduced will no longer have a position in the world…actually, it is already so.
Let’s pray to the Lord and the Virgin Mary so that they many grant us shepherds after the heart of God, who are not afraid of confronting sin and of setting themselves up as a challenge against the enemy; and that they may give all of us the intelligence to recognize such shepherds.

Een gedachte over “De Barmhartigheid van God kan nooit gescheiden worden van de veroordeling van zonde

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s