Lingeman: ‘Paus Franciscus gaat de weg op als Hendrik VIII’


Onder het opschrift Paus: ‘Gescheiden mensen welkom in kerk’ publiceerde CIP.nl op 7 augustus 2015 een opmerkelijk nieuwsbericht. Daarin wordt Franciscus geciteerd en zegt hij dat er aandacht moet zijn voor mensen die gescheiden zijn en hertrouwen.

De paus zegt eigenlijk vrij vertaald: ‘Ik weet dat het sacrament van het huwelijk er is maar ik ga daar nu toch een andere invulling aan geven.’ Hiermee zet hij de deur open voor praktijken die sowieso kerkrechtelijk helemaal niet kunnen en zal hij met deze uitspraak menig katholiek gelovige op het hart trappen. Hoe kon het zover komen, vraag je je dan af.

Koning Hendrik de VIII

Als we teruggaan in de geschiedenis was het paus Clemens VII die in 1532 de Engelse Koning Hendrik de VIII verbood om van zijn vrouw Catharina van Aragon te scheiden. De reden van deze voorgestelde scheiding was dat Catharina de koning geen levende zoon schonk. Hendrik had inmiddels een andere vrouw gevonden, Anna van Boleyn. Hij hoopte bij haar een mannelijke troonopvolger te verwekken.

Clemens VII hield vast aan wat de kerk over het huwelijk leerde, het was (en is nog steeds) een sacrament en daar had je met je vingers van af te blijven. Dat gold ook voor de koning van Engeland. In 1533 excommuniceerde Clemens Hendrik vanwege zijn overspelige levenswijze.

Het conflict tussen Hendrik en de paus liep zo hoog op dat Hendrik tenslotte de rooms-katholieke kerk vaarwel zei en voor zichzelf begon. De Anglicaanse kerk was geboren. Hendrik benoemde zichzelf tot hoofd van die kerk en echtscheiding en hertrouwen waren geen punt meer. De paus in Rome was definitief buitenspel gezet. En Hendrik? Hij scheidde en trouwde en scheidde en trouwde… Zes vrouwen heeft hij gehad. Twee daarvan liet hij onthoofden.

Zijn kanselier, Thomas More, protesteerde fel tegen deze gang van zaken. Hendrik zag dat als hoogverraad en More werd daarom ook veroordeeld tot de doodstraf en op 6 juli 1535 in Londen (Tower Hill) onthoofd. Hij was één van de velen die, omdat ze vasthielden aan de Bijbelse waarheid en daarvan getuigden, gruwelijk werden omgebracht. De Anglicaanse kerk is daardoor gefundeerd op onschuldig bloed van gelovigen.

Terug naar 2015. De paus van Rome weet dit allemaal, althans dient dit te weten, en gaat nu dezelfde weg als Hendrik de VIII. Hij weet dat hertrouwen na een echtscheiding overspel is en accepteert dit. Is de paus uniek in zijn gedachtegang? Nee, helemaal niet.

De Westminster Confessie

We gaan nog even terug naar Engeland. Precies 100 jaar na de dood van Hendrik de VIII stelt de Anglicaanse Kerk een belijdenisgeschrift op, de Westminster Confessie. Een kerkelijk geschrift, uiteindelijk voortgekomen uit het gedachtegoed van een man die zijn hand er niet voor omdraaide om de ‘dwarsliggers’ hardhandig uit de weg te ruimen. Deze Westminster belijdenis is wereldwijd, met name door kerken van reformatorische oorsprong of signatuur aanvaard.

Ook veel Nederlandse reformatorische kerken erkennen de Westminster Confessie als Bijbelgetrouw en zien deze, naast de drie formulieren van enigheid, als één van de basisgeschriften binnen hun stroming. Het geschrift is zelfs op verzoek van een kerkelijke synode in 1986 in het Nederlands vertaald.

In hoofdstuk 24 van dit belijdenisgeschrift over ‘Het huwelijk en de echtscheiding’ lezen we in § 5 het volgende: ‘Overspel en ontucht gepleegd na het aangaan van een verloving en die wordt ontdekt vóór de trouwdag, geeft aan de onschuldige partij het recht om de verloving te verbreken. In geval van overspel na de trouwdag is de onschuldige partij gerechtigd om echtscheiding aan te vragen en om nadat deze uitgesproken is iemand anders te trouwen, alsof die partij die overtreden heeft dood was’.

Jezus’ woorden

Het overspelig gedachtegoed van Hendrik de VIII was ook in Nederlandse (protestantse) kerken ‘veiliggesteld’. Dit valt niet te rijmen met de woorden van de Heere Jezus als Hij in de evangeliën zegt: ‘En Hij zei tot hen: Wie zijn vrouw verstoot en met een andere trouwt, pleegt overspel jegens haar. En als zij na haar man verstoten te hebben met een andere trouwt, pleegt zij overspel.’

De Heer Jezus geeft hier een haarscherpe definitie van overspel. Deze is niet voor tweeërlei uitleg vatbaar. Paulus sluit hier naadloos bij aan: ‘Nu is het duidelijk wat de werken van het vlees zijn: hoererij, overspel, onreinheid, losbandigheid, afgodendienst, toverij, vijandschappen, twist, jaloersheid, toorn, partijzucht, tweedracht, sekten, afgunst, moorden, dronkenschappen, zwelgpartijen en dergelijke; waarvan ik u tevoren zeg, zoals ik ook tevoren heb gezegd, dat wie zulke dingen bedrijven, Gods koninkrijk niet zullen beërven’ (Galaten 5:19-21).

>>> Lees hier verder: www.cip.nl  en hier

3 gedachten over “Lingeman: ‘Paus Franciscus gaat de weg op als Hendrik VIII’

  1. Een belangrijk aspect – wat hier in dit artikel achterwege blijft – is het kerkelijk ontbinden van een huwelijk.. dit is volgens de Rooms Katholieke Kerk mogelijk.

    De kerkelijke rechtbank houdt zich bezig met verzoeken tot nietigverklaring van een huwelijk.
    Zij wordt voorgezeten door een officiaal.

    Het huwelijk is een louter burgerlijke aangelegenheid en de kerkelijke rechtbanken hebben dus geen enkele bevoegdheid mbt het burgerlijk huwelijk.

    Katholieke gelovigen gaan naast een burgerlijk huwelijk veelal een huwelijk voor de kerk aan. Dit is een verbintenis voor de geloofsgemeenschap, door de katholieke geloofsleer sacrament geheten. Dit kerkelijk huwelijk kan evenwel niet aangegaan worden zonder een voorafgaand burgerlijk huwelijk.

    Wat God verbonden heeft, zal volgens de katholieke geloofsleer niet door de mens gescheiden worden. Een kerkelijke echtscheiding is dus onmogelijk. Wie burgerlijk gescheiden is en reeds voorheen kerkelijk getrouwd zou dus niet meer met zijn nieuwe partner voor de kerk huwen. Hier volgt een synthese van het interview dat Kerk en Leven met deze priester had.

    Maar de kerk is wel bereid de vraag te stellen of het oorspronkelijk kerkelijk huwelijk wel geldig werd afgesloten. En wat niet geldig werd afgesloten kan door de kerk nietig worden verklaard en heeft volgens de kerk nooit bestaan.

    De kerkelijke rechter kan het huwelijk nietig verklaren op volgende gronden:

    1- ten gevolge van een kerkelijk huwelijksbeletsel ;

    2- wegens een gebrek in de kerkelijke vorm (bijvoorbeeld door afwezigheid van getuigen) ;

    3- uit oorzaak van consensusgebreken, namelijk gebreken in de huwelijkstoestemming van ten minste één van de partijen.

    Volgens het kerkelijk recht komt het huwelijk precies door de consensus tot stand of, zoals Vaticanum II het uitdrukt, “door het onherroepelijk persoonlijk jawoord”.
    Wanneer twee gedoopte partners hun jawoord geven, komt gelijktijdig ook het sacrament tot stand.

    De soepelheid van de kerk bij de ontbinding van het huwelijk zit vervat in de strikte en vooral innerlijke vereisten van het jawoord. In tegenstelling tot het burgerlijk recht is het louter vermelden van een ja, onvoldoende. Het moet een echte, gemeende, vrije “ja” zijn.

    Deze “ja” is van diep persoonlijke aard : een ja vanuit de eigen persoon aan de persoon van de partner : “een wederzijds geven en ontvangen”, zoals het huidige Kerkelijke Wetboek het formuleert.

    Consensusgebreken volgens het Kerkelijk Recht

    – Wanneer iemand zonder meesterschap over zichzelf of zonder een minimaal besef van wat een huwelijk inhoudt, zijn of haar jawoord geeft, dan is dat jawoord niet geldig gegeven. Men spreekt hierbij dan van “onbekwaamheid”, (vb. verslaving, gestoordheid, ernstig gebrek aan maturiteit, kennelijke onvolwassenheid, die ondermeer kan blijken uit verregaande losbandigheid, het reeds verlaten van de huwelijkspartner kort na het huwelijk, bv. tijdens het huwelijksfeest, enz.)
    – hectische omstandigheden waarin het jawoord werd gegeven of ernstig en buitenmatig twijfelen over het “ja”.
    – Onbekwaamheid door fysieke of morele onmogelijkheid om de algehele levensgemeenschap te realiseren die de huwgemeenschap impliceert.
    – Gesimuleerde wilsuiting. Dit doet zich voor wanneer een wilsbekwame een ja woord uit, zonder de innerlijke intentie te hebben deze ja in alle consequenties na te komen en zonder dus de wil te hebben een algehele levensgemeenschap, een onverbreekbare band, een band in huwelijkstrouw en openheid, open voor een kinderzegen aan te gaan. impliceert. Dit is ja zeggen, doch neen denken en anders doen. Deze simulatie kan blijken uit iemands gedrag of zijn uitlatingen waaruit kan blijken dat hij gewoon niet getrouwd wil zijn. Vb. de huwelijkspartner stelt zich niet open voor een kinderzegen, ondanks de kinderwens van de partner; de partner zet verder het liederlijke vrijgezellenleven verder, de huwelijkspartner vult het huwelijk in enkel naar eigen smaak en maat; de huwelijkspartner vult de verplichting tot huwelijkstrouw niet in..

    – dwaling en bedrog: de huwelijkspartner blijkt niet te zijn wie men zich voornam te huwen, vb. een verborgen immoreel verleden, een verborgen strafregister, een verborgen instandgehouden relatie, een verborgen besmettelijke ziekte, een verborgen onvruchtbaarheid,, een verborgen seksuele geaardheid, een verborgen grensoverschrijdend gedrag. De kerk veronderstelt immers dat het jawoord bij het huwelijk een bewuste keuze is voor elkaars persoon en persoonlijkheid.
    – dwang of geweld. Hiermee wordt niet alleen bedoeld het spreekwoordelijkie geweer in de rug van de bruidegom, maar ook het huwelijk onder druk van de familie, onder bedreiging van verstoting, onterving, oneer (vb na ontdekte gemeenschap of zwangerschap), dreiging met zelfmoord…

    De procedure

    De procedure wordt ingeleid door een verzoekschrift bij de kerkelijke overheden en wordt gevolgd door verhoren van partijen en getuigen.

    Het rechtscollege bestaat uit 3 rechters. Indien zij het verzoek afwijzen kan hiertegen beroep worden aangetekend. Indien zij het verzoek tot nietigverklaring toestaan, wordt het dossier verzonden aan de rechtbank van tweede instantie. Indien de rechtbank van tweede instantie zich aansluit bij de uitspraak van de rechtbank in eerste instantie wordt het kerkelijk huwelijk definitief ontbonden en kan er een nieuw kerkelijk huwelijk worden aangegaan

    Normale duurtijd van een procedure: ongeveer een jaar.lijk huwelijk plaats hebben. Tegen de uitspraak van eerste instantie is telkens beroep mogelijk.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s